Γράμματα από τη Λιθουανία

Αποκαλύψεις περί KGB-είκοσι χρόνια μετά

2012-02-22T20:30:00.000+02:00

Μεγάλη η έκπληξή μου σήμερα. Πηγαίνοντας για το πανεπιστήμιο, που βρίσκεται δίπλα στο προεδρικό μέγαρο, η αστυνομία απαγόρευε την κίνηση τροχοφόρων στον δρόμο από τον καθεδρικό ναό προς το μέγαρο. Όχι άδικα, όπως αποδείχτηκε. Αφού άφησα το αυτοκίνητο πιο μακριά, προχώρησα και αντίκρυσα ένα σπάνιο θέαμα-ή, ακόμα καλύτερα, σπανιότατο: Μια πραγματικά ογκώδη συγκέντρωση-διαδήλωση μπροστά στο προεδρικό μέγαρο. Μόνο μια φορά ακόμα, πριν τρία χρόνια, είχα δει διαδήλωση-πορεία, εναντίον της Ρωσίας, κατά τη διάρκεια του πολέμου της Γεωργίας.
Η σημερινή συγκέντρωση ήταν(προσοχή: για τα δεδομένα τη Λιθουανίας) πραγματικά μεγάλη: περίπου 3-4 χιλιάδες άνθρωποι.
Και ποιος ο λόγος της συγκέντρωσης; Μόλις χτες, είκοσι ολόκληρα χρόνια μετά την ανεξαρτησία, δημοσιοποιήθηκαν τα ονόματα πολιτικών, δημοσιογράφων, αστυνομικών και κρατικών υπαλλήλων, οι οποίοι ήταν πράκτορες της KGB επί Σοβιετικής Ένωσης.
Και στη συγκέντρωση σήμερα, αλλά και σε εκπομπές στην τηλεόραση και συζητήσεις, εκδηλώνεται η επιθυμία να αποσυρθούν από την πολιτική ζωή οι αποκαλυφθέντες πολιτικοί και να απομακρυνθούν από κρατικές υπηρεσίες αποκαλυφθέντες υπάλληλοι.
Η κυβέρνηση δηλώνει ότι η αποκάλυψη έγινε απλώς για να γνωρίσει την αλήθεια ο λαός της χώρας, ωστόσο, εύκολα μπορεί κάποιος να καταλάβει τι συνθήκες θα αντιμετωπίσουν από δω και πέρα όλοι όσοι βρίσκονται στη λίστα.
Και αρκετοί καταγγέλουν πως στη VST(υπηρεσία κρατικής ασφάλειας, η ΕΥΠ της Λιθουανίας) εργάζονται πρώην πράκτορες της KGB. Γι αυτό σε αρκετά πανό αναγραφόταν: VST=KGB.

Η διεθνής αλληλεγγύη

2012-02-19T21:05:00.000+02:00

Σχετική με την επικαιρότητα η σημερινή εγγραφή-δεν μπορούσα να μην γράψω γι αυτό.
Χτες, σε πολλές ευρωπαϊκές πόλεις εκδηλώθηκε συμπαράσταση των πολιτών τους στη χώρα μας. Σίγουρα τίποτα τέτοιο δεν έγινε στη Λιθουανία. Γεγονός που δεν με εξέπληξε: τρία χρόνια εδώ, ξέρω πια πως οι Λιθουανοί δεν διαδηλώνουν για τα δικά τους προβλήματα, οπότε θα ήταν παράλογο να ελπίζει κανείς πως θα διαδηλώσουν για άλλους.
Έζησα το ξέσπασμα της κρίσης, την επιβολή της άγριας λιτότητας, τον ερχομό της τρόικα, από μακριά: ήρθα στη Λιθουανία τον Αύγουστο του 2008.
Παρακολουθώντας αναγκαστικά ξένα ΜΜΕ(αγγλόφωνα), είδα με ποιον τρόπο αντιμετώπισαν τη χώρα μας αυτά τα δυο τελευταία χρόνια.
Εκείνο που κατάλαβα, είναι η διαφοροποίηση στον τρόπο αντιμετώπισης, από τους απλούς Ευρωπαίους, και όχι μόνο, πολίτες, μέσα σε αυτά τα δυο χρόνια. Στην αρχή, με την καθημερινή "πλύση εγκεφάλου" από όλα τα ΜΜΕ, όλοι είχαν επηρεαστεί αρνητικά και δέχονταν αδιαμαρτύρητα όσα πάθαιναν οι Έλληνες, αφού(σύμφωνα με όσα καθημερινά άκουγαν ή διάβαζαν), ήταν "τεμπέληδες", είχαν "πολλές διακοπές", ήταν "διεφθαρμένοι", "έτρωγαν από τα έτοιμα και τα ξένα δάνεια" κλπ.

Η πολιτική της γερμανικής(κυρίως) κυβέρνησης αυτά τα δυο χρόνια και οι απαράδεκτες, συνεχείς πιέσεις στη χώρα μας, βαθμιαία άλλαξαν το κλίμα, ιδιαίτερα όταν έγινε αντιληπτό ότι η Ελλάδα είναι το πειραματόζωο και σύντομα οι ίδιες πολιτικές θα επιχειρηθεί να επιβληθούν και στις υπόλοιπες χώρες του ευρωπαϊκού νότου. Έτσι, σήμερα, υπάρχει διεθνές κύμα συμπαράστασης στη χώρα μας.

Ωστόσο, αυτό που προβληματίζει εμένα, είναι η "επιβολή" ενός δοτού πρωθυπουργού, που η ιστορία του δείχνει πως δεν πολυενδιαφέρεται για τους εργαζόμενους, η συμμαχία των κυρίαρχων(μόνο μέχρι τις επόμενες εκλογές, ελπίζω) πολιτικών δυνάμεων της χώρας μας, με σκοπό να επιβάλλουν την πολιτική λιτότητας για την επόμενη εικοσαετία. Όπως με προβληματίζει το γεγονός ότι η άκρα δεξιά συμμετέχει στην κυβέρνησή μας. Και το γεγονός ότι πολιτικοί που βρίσκονται στο προσκήνιο σχεδόν τριάντα χρόνια, που άλλοι δημιούργησαν, άλλοι ανέχτηκαν σκάνδαλα, συνεχίζουν τη δράση τους χωρίς συνέπειες-και όχι μόνο αυτό, αλλά υπόσχονται να αγωνιστούν για τη σωτηρία της χώρας!
Η διεθνής αλληλεγγύη, θετικό γεγονός. Αλλά το μέλλον, στα χέρια μας. Σύντομα θα φανεί αν έχουμε πάρει το μάθημά μας και αν επιλέξουμε να μας εκπροσωπήσουν δυνάμεις που εκφράζουν μια άλλη πολιτική. Ίδωμεν!

Πολικό ψύχος

2012-02-02T11:30:00.000+02:00

Μάλλον το μάτιασα, δεν εξηγείται αλλιώς:-). Πάνω που έχω γράψει αρκετές φορές τον τελευταίο καιρό ότι δεν έχει χειμώνα φέτος(κρίνοντας από την απουσία χιονοπτώσεων), την τελευταία εβδομάδα "μου έδωσε και κατάλαβα". Χιονοπτώσεις δεν έχει, αντιθέτως έχει ηλιοφάνεια κάθε μέρα. Ωστόσο, το κρύο είναι πολικό! Ποτέ πριν(στα τρία χρόνια που είμαι εδώ) δεν είχε τέτοιο κρύο. Σήμερα η θερμοκρασία άγγιξε τους 30 βαθμούς κάτω από το μηδέν, λένε πως αύριο θα κατέβει κι άλλο. Σήμερα δυσκολεύτηκε να πάρει μπρος το αυτοκίνητο, ενώ έχω αντιψυκτικό κατασκευασμένο για θερμοκρασίες μέχρι -30οC.
Τα σχολεία δεν λειτούργησαν χτες στη Λιθουανία, ούτε και σήμερα, κατά πάσα πιθανότητα ούτε και αύριο.
Να δούμε τι μας επιφυλάσσει από βδομάδα.

Επί του πιεστηρίου: Μια "συμβουλή" της Λιθουανής προέδρου

2012-01-30T21:38:00.001+02:00

Μόλις είδα στην ελληνική τηλεόραση, στις ειδήσεις, ρεπορτάζ από την σύνοδο κορυφής της ΕΕ. Και μέσα στο ρεπορτάζ, η δήλωση της προέδρου της Λιθουανίας. Και συγκράτησα την αποστροφή της: "Δεν πρέπει να φοβούνται(οι Έλληνες), εμείς φέτος έχουμε ανάκαμψη μετά από τρία χρόνια, χάρη στη λιτότητα που ακολουθήσαμε". Μάλιστα! Συμβουλές προς ναυτιλομένους. Αν κάποιος δεν ζει στη Λιθουανία, ίσως πιστέψει αυτή τη δήλωση. Αλλά, όπως έχω γράψει και στο παρελθόν, δύσκολα ένας Έλληνας εργαζόμενος θα ζούσε εδώ, όπου οι εργαζόμενοι ακολουθούν το ρητό "σφάξε με αγά μου ν' αγιάσω". Δεν είναι μόνο οι μισθοί πείνας(όπως έχω ξαναγράψει, υπάρχουν μισθοί 200 € το μήνα). Και μπορεί το κόστος ζωής να είναι χαμηλότερο απ' ότι στην Ελλάδα, όμως είναι υψηλό για έναν Λιθουανό εργαζόμενο. Μόνο που εδώ, δεν υπάρχουν σοβαρά συνδικάτα, αλλά ούτε και συνδικαλιστική συνείδηση ακόμα. Όπως έχω ξαναγράψει, τρία χρόνια εδώ, δεν έχω ακούσει ούτε για μια απεργία, ποτέ! Ακόμα και μια διαμαρτυρία συνταξιούχων(από την οποία είχα βάλει και φωτογραφία), ήταν μια διαμαρτυρία τεσσάρων ανθρώπων! Πορεία ή διαδήλωση, σε αυτά τα τρία χρόνια, μόνο δυο φορές έγινε: Πριν τρία χρόνια, στον πόλεμο της Γεωργίας, δυο διαδηλώσεις κατά της Ρωσίας.
Οπότε, υποθέτω πως η συμβουλή της προέδρου της Λιθουανίας, είναι: "μην απεργείτε, μην διαμαρτύρεστε, πεινάστε χωρίς φωνές, ανεχτείτε τα όλα-όπως κάνουν οι Λιθουανοί εργαζόμενοι". Για τους οποίους, καμία ανάκαμψη δεν έχει έρθει, καμία αύξηση μισθών, καμία βελτίωση βιοτικού επιπέδου. Και αυτό το ξέρω σίγουρα, τόσους μαθητές έχω με τους οποίους συζητάω, εργαζόμενοι ή φοιτητές όλοι τους.

Στην τροχαία για μια παράβαση

2012-01-26T22:00:00.000+02:00

Όπως είχα γράψει σε παλιότερη εγγραφή σήμερα πήγα στην τροχαία, όπου με είχαν καλέσει με συστημένη επιστολή.
Πριν από μένα, άλλοι τέσσερις παραβάτες οδηγοί. Για υπέρβαση ορίου ταχύτητας οι τρεις, για παραβίαση ερυθρού σηματοδότη ο τέταρτος. Με τη σειρά, ένας-ένας, μπαίναμε στο αρμόδιο γραφείο. Περίπου δέκα λεπτά ο χρόνος που χρειαζόταν ο καθένας.
Φτάνει η σειρά μου, μπαίνω. Μια γυναίκα αστυνομικός μέσα. Καλημερίζω και ρωτάω αν μιλάει αγγλικά. Δεν μιλάει, όμως μου κάνει νόημα να καθίσω, βγαίνει για δυο λεπτά και επιστρέφει με μια αξιωματικό, που με καλημερίζει στα αγγλικά. Δίνω το διαβατήριό μου και το συστημένο που μου είχαν στείλει. Πληκτρολογεί στον υπολογιστή έναν κωδικό που αναγραφόταν στο συστημένο και στην οθόνη εμφανίζεται το αυτοκίνητό μου, φωτογραφημένο στην οδό έξω από το Βίλνιους, που οδηγεί στο Μινσκ, και δίπλα η ημερομηνία φωτογράφησης, η επιτρεπόμενη ταχύτητα στο σημείο(50 χμ) και η ταχύτητα του αυτοκινήτου μου(79 χμ). Δεν διακρίνεται τίποτα από το εσωτερικό του αυτοκινήτου, μόνο ο αριθμός κυκλοφορίας. Αυτό ισχύει και στην Ελλάδα(να μην διακρίνεται το εσωτερικό του αυτοκινήτου), αλλά σε εμάς αυτό έγινε μετά από απόφαση της Αρχής Προστασίας Προσωπικών Δεδομένων, ενώ εδώ δεν έχουν τέτοια αρχή, έχουν όμως στο παρελθόν πικρή εμπειρία μη σεβασμού ατομικών δικαιωμάτων, οπότε έχουν μόνοι τους πάρει τα κατάλληλα μέτρα. Αφού λοιπόν δεν διακρίνεται το εσωτερικό του αυτοκινήτου, η αξιωματικός με ρωτάει αν τη συγκεκριμμένη μέρα το οδηγούσα εγώ ή κάποιος άλλος. Μετά την απάντησή μου ότι εγώ οδηγούσα, ανοίγει με τον κωδικό που έχω στη Λιθουανία τον "φάκελό" μου και μου λέει πως δεν έχω άλλη παράβαση όσα χρόνια είμαι εδώ. Μου ζητάει το δίπλωμα οδηγού, με ρωτάει πόσα χρόνια οδηγώ και μου λέει πως είμαι έμπειρος οδηγός. Καταλήγοντας, μου λέει πως, επειδή είναι η πρώτη μου παράβαση, θα πληρώσω μόνο 50 λίτας(περίπου 15 ευρώ). Εκτυπώνει μια δήλωση, ότι αποδέχομαι την παράβαση, εκτυπώνει και ένα έγγραφο με το οποίο θα πληρώσω στην τράπεζα το πρόστιμο, με ρωτάει αν έχω κάποια απορία και με αποχαιρετά.

Αποχαιρετισμός σε έναν μεγάλο Έλληνα

2012-01-25T14:47:00.000+02:00

Σε αυτό το ιστολόγιο, ποτέ δεν έχω γράψει για θέματα άλλα, εκτός της ζωής και της εκπαίδευσης στη Λιθουανία. Ακόμα και αν, ελάχιστες φορές, έβαλα "εν βρασμώ ψυχής" θέματα που δεν σχετίζονται με αυτά, τα διέγραψα. Ωστόσο, σήμερα νιώθω πως πρέπει, με πλήρη συνείδηση, να αποχαιρετίσω έναν μεγάλο Έλληνα σκηνοθέτη, τις ταινίες του οποίου έχω δει πάμπολλες φορές και, κάθε φορά που ξαναβλέπω κάποια, ανακαλύπτω καινούρια πράγματα.
Θόδωρε Αγγελόπουλε, καλό ταξίδι.

Εκδρομές σε άλλη χώρα για βενζίνη;

2012-01-21T22:05:00.003+02:00

Επιτέλους χειμώνας, λένε οι Λιθουανοί, μιας και εδώ και δυο εβδομάδες χιονίζει συνέχεια. Όσο για μένα, τυχερός νιώθω που άργησε να αρχίσει φέτος κι έτσι γλίτωσα χιόνι σχεδόν δυο μηνών-τις προηγούμενες χρονιές, οι χιονοπτώσεις είχαν αρχίσει από τα μέσα Νοεμβρίου.

Μια ερώτηση: θα πηγαίνατε με το αυτοκίνητό σας σε μια άλλη χώρα για να γεμίσετε το ρεζερβουάρ με βενζίνη; Μην βιαστείτε να απαντήσετε, ακούστε πρώτα:
Στη Λιθουανία, το λίτρο η βενζίνη κοστίζει περίπου 1,20-1,30 Ευρώ. Στην γειτονική Λευκορωσία, κοστίζει μόλις 0,80 Ευρώ. Καλά διαβάσατε: 80 λεπτά του ευρώ. Τι έκαναν πολλοί Λιθουανοί λοιπόν; Η απόσταση από το Βίλνιους μέχρι τα σύνορα, είναι περίπου 25 χιλιόμετρα. Και από εκεί μέχρι το πρώτο βενζινάδικο στη Λευκορωσία. άλλα 25 χιλιόμετρα. Σύνολο, 50 χιλιόμετρα. Έβγαζαν λοιπόν βίζα για μια ημέρα, έβαζαν ελάχιστη βενζίνη στο αυτοκίνητό τους(ίσα για να καλύψουν τα 50 χιλιόμετρα) και πήγαιναν και το γέμιζαν στη Λευκορωσία, γεμίζοντας και μερικά μπιτόνια ταυτόχρονα. Μέχρι που η Λευκορωσία αύξησε το κόστος της βίζας, που τώρα στοιχίζει 60 Ευρώ. Οπότε, κάπως περιορίστηκε το ρεύμα των ταξιδιωτών για βενζίνη. Δεν κόπηκε τελείως όμως: Μπορεί κάποιος να βγάλει βίζα για έναν χρόνο(που του δίνει το δικαίωμα να μείνει στη Λευκορωσία για 90 μέρες μέσα στο χρόνο) και αυτή η βίζα κοστίζει 150 Ευρώ. Οπότε, συνεχίζει τις "ημερήσιες εκδρομές για βενζίνη". Όσο για μένα, επειδή αρκετά συχνά ταξιδεύω στη Λευκορωσία, φροντίζω να επωφελούμαι του γεγονότος και να γεμίζω το αυτοκίνητο, ώστε να έχω φτηνή βενζίνη για σχεδόν ένα μήνα κάθε φορά.

Γλωσσομάθεια των φοιτητών

2012-01-12T00:19:00.000+02:00

Η πρώτη σοβαρή χιονόπτωση σήμερα. Το έστρωσε και, απ' ότι ακούω, θα κρατήσει καμιά εβδομάδα. Ωστόσο, η θερμοκρασία είναι γύρω ή λίγο πάνω από το μηδέν που, για τα δεδομένα της Λιθουανίας τέτοια εποχή(τουλάχιστον τα τριάμιση χρόνια που είμαι εδώ), είναι ζέστη: τα προηγούμενα χρόνια τέτοιες μέρες δεν μπορούσες να περπατήσεις από το χιόνι και η θερμοκρασία ήταν μέχρι και 20 βαθμούς κάτω από το μηδέν.

Κάτι που με έχει εντυπωσιάσει τα χρόνια που είμαι εδώ, είναι η γλωσσομάθεια των Λιθουανών φοιτητών. Δεν έχω συναντήσει φοιτητή που να μην μιλάει τουλάχιστον τρεις ξένες γλώσσες, οι περισσότεροι τέσσερις και κάποιοι ακόμα περισσότερες. Φυσικά, υπάρχει μεγάλη προσφορά στο Πανεπιστήμιο, όπου διδάσκονται(μετά από συμφωνίες με τα υπουργεία παιδείας των άλλων χωρών) πολλές ξένες γλώσσες, είτε από αποσπασμένους εκπαιδευτικούς, είτε από Λιθουανούς καθηγητές γνώστες των γλωσσών. Ωστόσο, το να μπορεί κάποιος φοιτητής να μάθει Εσπεράντο ή τη γλώσσα των Ζουλού ή Σουαχίλι, δεν το περίμενα. Και όμως! Είτε στα πλαίσια του Πανεπιστημίου, είτε στα πλαίσια ινστιτούτων. Και ιδού δυο αγγελίες:

Ελληνικά προϊόντα στη Λιθουανία

2012-01-04T14:49:00.002+02:00

Γενικά, δεν υπάρχουν μεγάλες εισαγωγές ελληνικών προϊόντων στη Λιθουανία. Σύμφωνα με στοιχεία της ΕΣΥΕ, ενώ το 1997 η Ελλάδα εξήγαγε στην Λιθουανία προϊόντα αξίας 23 εκατομμυρίων ευρώ, σήμερα έχουν πέσει στα 4 εκατομμύρια. Τα κυριότερα ελληνικά προϊόντα που εισάγονται εδώ, είναι καλλυντικά, ρούχα, φρούτα, διάφορα βιομηχανικά και χρώματα, μέταλλα και παπούτσια.
Ωστόσο, γενικά τα ελληνικά προϊόντα δεν είναι γνωστά στη Λιθουανία, ούτε υπάρχει κάποιο οργανωμένο δίκτυο διακίνησης των ελληνικών προϊόντων, οι δε Λιθουανοί μάλλον προτιμάνε να αγοράζουν προϊόντα άλλων μεσογειακών χωρών.
Και ο λόγος είναι οι τιμές. Κοιτάξτε τις δυο φωτογραφίες.

Και στις δυο, βλέπετε λάδι. Είναι όλες συσκευασίες μισού λίτρου. Στην πρώτη φωτογραφία, βλέπετε λάδι από την Ισπανία, με τιμή 15,49 Λίτας. Στη δεύτερη, βλέπετε ελληνικό λάδι(από Καλαμάτα ή Σητεία) με τιμή 19,99 Λίτας. Έτσι κι αλλιώς, η αγορά λαδιού από κάποιον Λιθουανό είναι σπάνια, μην ξεχνάτε την ισοτιμία: 1 Ευρώ=3,44 Λίτας. Οπότε, για μισό λίτρο ισπανικό λάδι, πρέπει να πληρώσει 4,5 ευρώ. Για μισό λίτρο ελληνικό, πρέπει να πληρώσει 5,8 ευρώ. Διαφορά στην τιμή, μεγαλύτερη από 1 ευρώ.
Τα ίδια ισχύουν και σε άλλα προϊόντα. Πριν λίγες μέρες, βρήκα ένα μικρό μαγαζί που άρχισε να πουλάει ελιές Καλαμάτας και Κρήτης. Με τι τιμή όμως; 18 Λίτας(5 ευρώ) τα 100 γραμμάρια! Άντε να βρεθεί Λιθουανός να αγοράσει.. Ακριβές επίσης για τον μέσο Λιθουανό οι τιμές σε παπούτσια και ρούχα από την Ελλάδα και σίγουρα πολύ μεγαλύτερες από ίδια προϊόντα άλλων χωρών.

Καλή χρονιά από το (επιτέλους χιονισμένο) Βίλνιους

2012-01-01T01:01:00.000+02:00

Επιτέλους, χτες χιόνισε. Και το έστρωσε κιόλας. Βέβαια, δεν θα κρατήσει, για αύριο πάλι καλοκαιρία(για τα δεδομένα της Λιθουανίας τέτοια εποχή) προβλέπεται. Ωστόσο, οι Λιθουανοί το καταχάρηκαν.
Καλή Χρονιά σε όλους. Και καλή δύναμη!

Καλά Χριστούγεννα-Όχι λευκά, πάντως

2011-12-24T18:49:00.000+02:00

Κι ενώ βλέπω και διαβάζω πως σε περιοχές της Ελλάδας υπάρχει πρόβλημα με τις χιονοπτώσεις, εδώ δεν υπάρχει ίχνος από χιόνι. Κάτι που στενοχωρεί τους Λιθουανούς, που το ανέμεναν με ανυπομονησία. Σήμερα, πάντως, σύμφωνα με το έθιμο, οι Λιθουανοί έχουν λουκούλειο δείπνο: δώδεκα διαφορετικά πιάτα τρώνε, κανένα από αυτά όμως δεν περιέχει κρέας ή προϊόντα προερχόμενα από κρέας.
Καλά Χριστούγεννα σε όλους με εικόνες του δέντρου και της φάτνης της πόλης, έξω από τον καθεδρικό ναό.

Ωράριο λειτουργίας καταστημάτων

2011-12-21T09:25:00.000+02:00

Δεν υπάρχουν σοβαρές αλλαγές στο ωράριο λειτουργίας των καταστημάτων λόγω γιορτών εδώ. Άλλωστε, όλο τον χρόνο, τα super market λειτουργούν κάθε μέρα(και την Κυριακή) από τις 8 το πρωί μέχρι τις 10 το βράδυ(μερικά υποκαταστήματα μάλιστα μέχρι τις 11 το βράδυ ή ακόμα μέχρι τα μεσάνυχτα). Τα εμπορικά καταστήματα, ανοίγουν στις 9 ή 10 το πρωί και λειτουργούν μέχρι τις 6 ή 7 το απόγευμα.
Τι αλλάζει στις γιορτές; Σχεδόν τίποτα. Τα super market λειτουργούν κανονικά, ακόμα και την ημέρα των Χριστουγέννων ή την Πρωτοχρονιά-απλώς τις δυο αυτές μέρες το ωράριο λειτουργίας τους μειώνεται κατά 1 ώρα.
Τα εμπορικά καταστήματα, μένουν κλειστά μόνο την ημέρα των Χριστουγέννων και της Πρωτοχρονιάς. Αυτό ισχύει για κάθε χρόνο, όχι μόνο φέτος που οι δυο γιορτές είναι Κυριακή.
Και επειδή είναι Κυριακή, οι τραπεζουπάλληλοι δεν έχουν καμία αργία. Εδώ δεν υπάρχει αργία δεύτερης μέρας Χριστουγέννων.

Η χρεωκοπία μιας τράπεζας

2011-12-16T14:36:00.001+02:00

Κάπως έτσι θα είναι αν συμβεί και στην Ελλάδα; Το πρωί της 22ης Νοεμβρίου, οι πόρτες των καταστημάτων της τράπεζας Snoras(τράπεζα ρωσικών συμφερόντων), δεν άνοιξαν. Οι πελάτες που πήγαν είδαν μια ανακοίνωση στο τζάμι.

Η ανακοίνωση ζητούσε συγνώμη για τα προβλήματα λειτουργίας, ενημέρωνε ότι από τα ΑΤΜ της τράπεζας μπορούσε κάποιος να κάνει ανάληψη μέχρι 500 Λίτας (145 ευρώ) και ότι καταβάλλονταν προσπάθειες σύντομης επαναλειτουργίας της τράπεζας.
Φυσικά, δεν επαναλειτούργησε. Η ανακοίνωση παραμένει κολημμένη σε όλα τα καταστήματα της τράπεζας. Μια τράπεζα που είχε αναπτύξει, εκτός από τα κανονικά καταστήματα, ένα ευρύ δίκτυο "μικρών" καταστημάτων, σαν περίπτερα.

Η κυβέρνηση με νόμο εγγυήθηκε όλες τις καταθέσεις μέχρι 100.000 ευρώ και ήδη τα κεφάλαια έχουν δοθεί σε μια άλλη τράπεζα, απ' όπου μπορούν να τα παίρνουν οι καταθέτες της Snoras. Όσοι είχαν καταθέσεις μεγαλύτερες αυτού του ποσού, πρέπει να περιμένουν να εκποιηθεί η περιουσία της τράπεζας, ελπίζοντας να φτάσουν τα χρήματα για να αποζημιωθούν. Όσο για τους ιδιοκτήτες της Snoras; Βρίσκονται στην Αγγλία, η λιθουανική κυβέρνηση έχει ζητήσει την έκδοσή τους, όλοι αναμένουν να δουν ποια θα είναι η απόφαση της αγγλικής δικαιοσύνης. Φυσικά, πιο δύσκολη η θέση των δεκάδων υπαλλήλων της τράπεζας, που βρέθηκαν χωρίς δουλειά και χωρίς αποζημίωση.
Έτσι λέτε να γίνει και στην Ελλάδα; Μακάρι όχι, αλλά ποιος ξέρει;

Τροχαία παράβαση και κλήση-πώς λειτουργεί η τροχαία στη Λιθουανία

2011-12-10T21:25:00.001+02:00

Χτες έπεσε το πρώτο χιόνι. Όλες τις προηγούμενες μέρες, είχε μόνο βροχές. Ωστόσο και αυτό το πρώτο χιόνι δεν ήταν κάτι σοβαρό. Ήδη έλιωσε και σήμερα είχε και ήλιο για λίγες ώρες. Όλοι οι Λιθουανοί παρακαλούν για χιόνι, ωστόσο, απ' ότι λένε οι μετεωρολόγοι, αυτή τη χρονιά δεν θα έχει πολύ χιόνι. Τους τρεις προηγούμενους χειμώνες εδώ, οι χιονοπτώσεις άρχιζαν στα μέσα Νοεμβρίου και κρατούσαν μέχρι το Μάρτη. Η πόλη ήταν καλυμμένη από χιόνι δυο(τουλάχιστον) μήνες.
Μέχρι τώρα, δεν ήξερα τίποτα από όσα ισχύουν για τις κλήσεις της τροχαίας, για παραβάσεις του ΚΟΚ. Δεν έτυχε ποτέ να με γράψουν, πρέπει βέβαια να πω ότι είμαι πολύ προσεκτικός και νομοταγής εδώ, πολύ περισσότερο απ' ότι ήμουν στην Ελλάδα. Εδώ, η τροχαία δεν αστειεύεται και βρίσκεις τροχονόμους ή αστυνομικούς σε κάθε σημείο της πόλης.
Χτες το πρωί, μου έφεραν ένα συστημένο από την τροχαία. Και τι αφορά; Πριν δυο μήνες, λίγο έξω από το Βίλνιους, το ραντάρ με φωτογράφισε να έχω υπερβεί το όριο ταχύτητας(το οποίο στο συγκεκριμμένο σημείο είναι 60 χιλιόμετρα). Λοιπόν, με καλούν στις 26 Ιανουαρίου να παω σε ένα γραφείο στην τροχαία και να μιλήσω με κάποιον αξιωματικό. Και ρωτώντας μαθαίνω ότι εδώ δεν ισχύει η αυτόματη ποινή και πληρωμή (πέρασες το όριο, πληρώνεις τόσα). Σε καλούν να ακούσουν τι έχεις να πεις.Και ακριβώς γι' αυτό με καλούν σχεδόν δυο μήνες μετά: Επειδή καλούν όλους τους παραβάτες, όχι μόνο για υπέρβαση ορίου ταχύτητας, και έχουν υπολογίσει πως σε καθέναν διαθέτουν περίπου 15 λεπτά ακρόαση. Έμαθα ακόμα ότι έχει μεγάλη σημασία για το πόσο θα πληρώσεις, η στάση που θα κρατήσεις και η προϊστορία σου. Για παράδειγμα, ένας φίλος Λιθουανός μου είπε πως τον είχαν καλέσει για υπέρβαση του ορίου κατά 25 χιλιόμετρα. Στην αρχή, ήταν να πληρώσει 300 Λίτας (περίπου 87 ευρώ). Ωστόσο, είδαν στους υπολογιστές τους ότι ήταν η πρώτη του παράβαση και αυτομάτως του κατέβασαν το ποσό στα 200 Λίτας (58 ευρώ). Τέλος, τον ρώτησαν αν παραδέχεται το λάθος του και αν θα είναι προσεκτικός στο μέλλον, φυσικά συμφώνησε(και ποιος θα διαφωνούσε;) και του ζήτησαν να πληρώσει 100 Λίτας (περίπου 30 ευρώ).
Έτσι λειτουργεί η τροχαία εδώ. Καλύτερα απ' ότι στην Ελλάδα, κατά τη γνώμη μου.

Έλληνες στη Λιθουανία

2011-12-06T11:22:00.002+02:00

Όταν πρωτοήρθα στο Βίλνιους, πριν τρία χρόνια, βρήκα ελάχιστους Έλληνες και μάλιστα υπαλλήλους παραρτημάτων ελληνικών ή πολυεθνικών εταιρειών, όχι μόνιμους κάτοικους. Όλοι αυτοί έχουν γυρίσει στην Ελλάδα τώρα πια. Βρήκα επίσης τους υπαλλήλους της πρεσβείας μας.
Πάντως, δεν βρήκα Έλληνες μόνιμους κατοίκους της χώρας. Και μάλιστα, είχα γράψει στα πρώτα σημειώματα αυτού του ιστολογίου, ότι ο μοναδικός Έλληνας μόνιμος κάτοικος, παντρεμένος με Λιθουανή, ζει στο Κάουνας.
Τα πράγματα αλλάζουν. Και αν κάποιος θέλει να καταλάβει αυτό που σε έρευνες κοινής γνώμης αναδεικνύεται στην Ελλάδα-δηλαδή την απόγνωση των Ελλήνων και την ροπή τους για μετανάστευση-θα το καταλάβει σε χώρες σαν την Λιθουανία, που δεν υπήρξε ποτέ επιθυμητός μεταναστευτικός προορισμός στο παρελθόν. Και όμως, μόνο την τελευταία εβδομάδα, δυο Έλληνες ήρθαν να με γνωρίσουν: Μαθαίνω ελληνικά στις κοπέλες τους. Ποιο το περίεργο; Ήρθαν για μόνιμη εγκατάσταση εδώ. Πριν ελάχιστα χρόνια, θα γινόταν το αντίθετο, οι κοπέλες θα πήγαιναν για εγκατάσταση στην Ελλάδα. Τώρα, οι Έλληνες έρχονται εδώ. Ήδη ζουν εδώ καμιά εικοσαριά Έλληνες, που ήρθαν τον τελευταίο χρόνο.Μπορώ να φανταστώ πόσοι θα έχουν μεταναστεύσει σε πιο αναπτυγμένες και οικονομικά ισχυρές χώρες.
Και ακόμα δεν έχουμε ζήσει τα χειρότερα.

Παρκάρισμα, συγκοινωνιακό δίκτυο

2011-12-02T11:58:00.000+02:00

Έχω κι άλλη φορά γράψει ότι στο Βίλνιους αποκλείεται να μην βρει κάποιος θέση για παρκάρισμα. Σχεδόν όλοι οι δρόμοι της πόλης-σίγουρα το 90%- έχουν θέσεις ελεγχόμενης στάθμευσης. Για να καταλάβετε, ακόμα και μπροστά στο προεδρικό μέγαρο επιτρέπεται η ελεγχόμενη στάθμευση. Απαγορεύεται σε ελάχιστους δρόμους(π.χ. στην κεντρική λεωφόρο Gedimino, κάτι σαν την Πανεπιστημίου στην Αθήνα), όμως, ακόμα και εκεί, επιτρέπεται σε όλους τους κάθετους σε αυτήν δρόμους. Οι δρόμοι της πόλης, είναι χωρισμένοι σε τρεις ζώνες στάθμευσης. Πιο ακριβή, η κόκκινη ζώνη(1 ώρα στάθμευση κοστίζει 3 Λίτας, δηλαδή 90 λεπτά του ευρώ). Υπάρχουν ακόμα η πράσινη και η κίτρινη ζώνη.
Μπορείς να εγγραφείς στην εταιρεία κινητής τηλεφωνίας που ανήκεις και να πληρώνεις για το παρκάρισμα μέσω sms. Δέκα λεπτά πριν λήξει ο χρόνος σου, σου στέλνουν sms και σε ενημερώνουν, οπότε, αν χρειάζεσαι περισσότερο χρόνο, απλώς τον παρατείνεις με sms από όπου και να βρίσκεσαι.
Το Βίλνιους δεν έχει μετρό ή τραμ. Ωστόσο, έχει πυκνό δίκτυο λεωφορείων και τρόλεϊ προς κάθε συνοικία της πόλης. Υπάρχουν δυο εταιρείες, η δημοτική(πιο καινούρια και σύγχρονα λεωφορεία) και μια ιδιωτική. Το εισιτήριο κοστίζει 2 Λίτας (περίπου 60 λεπτά του ευρώ). Η μηνιαία κάρτα απεριορίστων διαδρομών, κοστίζει 85 Λίτας(περίπου 25 ευρώ). Υπάρχουν και τα μίνι-μπας, με εισιτήριο 3 Λίτας(περίπου 90 λεπτά του ευρώ).
Και μια φωτογραφία του προεδρικού μεγάρου το βράδυ.

Πρόσβαση στο σύστημα υγείας-Συνταγογράφηση

2011-11-30T14:41:00.003+02:00

Πώς γίνεται η πρόσβαση στο σύστημα υγείας; Με τον κωδικό που μου έχουν δώσει(στη Λιθουανία οποιοσδήποτε διαμένει νόμιμα έχει κωδικό), είμαι καταχωρημένος σε κάθε υπηρεσία της χώρας-από την αστυνομία, μέχρι την υπηρεσία όπου υποχρεωτικά δηλώνω διεύθυνση κατοικίας και φυσικά σε κάθε υπηρεσία του συστήματος υγείας, νοσοκομείο ή κέντρο υγείας.Εδώ, δεν μπορώ(όπως στην Ελλάδα) να επισκεφτώ ιδιώτη γιατρό συμβεβλημένο με το ασφαλιστικό μου ταμείο. Πρέπει κατ' αρχάς να "εγγραφώ" σε κάποιο νοσοκομείο ή κέντρο υγείας που με εξυπηρετεί(συνήθως επιλέγεται το κοντινότερο στο σπίτι). Σε αυτό λοιπόν ανήκω-που σημαίνει ότι, εκτός έκτακτης περίπτωσης, σε αυτό κλείνω ραντεβού με τον οικογενειακό γιατρό. Προσέξτε, μόνο με αυτόν. Αν θέλω καρδιολόγο, ρευματολόγο, αιματολόγο και γενικότερα οποιασδήποτε ειδικότητας γιατρό, παραπέμπομαι σε αυτόν μόνο με σημείωμα του οικογενειακού γιατρού στο ατομικό βιβλίο που βρίσκεται μόνιμα στο νοσοκομείο ή κέντρο υγείας που έχω εγγραφεί.
Η ηλεκτρονική συνταγογράφηση, εδώ υπάρχει από χρόνια.
Έτυχε(σιγά την τύχη, δηλαδή), όταν ήρθα να χρειαστώ την επέμβαση by pass, όπως θα θυμούνται οι παλιότεροι αναγνώστες του ιστολογίου. Οπότε, από κει και πέρα, χρειάζομαι τακτικά χάπια.
Έχω ένα βιβλιαράκι για τη συνταγογράφηση.Η συνταγογράφηση κατ' αρχάς, είναι ελεγχόμενη ηλεκτρονικά και για τον γιατρό. Κάθε γιατρός παρακολουθείται ως προς τις συνταγές του. Μου έχει συμβεί(μόνο μια φορά, είναι η αλήθεια) ο γιατρός μου να συνταγογραφήσει ένα χάπι με ημερομηνία μια εβδομάδα μετά(οπότε μόνο εκείνη την ημερομηνία θα μπορούσα να το προμηθευτώ), επειδή είχε συμπληρώσει τον ανώτατο αριθμό συνταγογράφησης του συγκεκριμμένου χαπιού για τον μήνα. Φυσικά, επειδή χρειάζομαι μόνιμα χάπια, μετά από την επέμβαση, μου συνταγογραφεί χάπια για τρεις μήνες. Η συμμετοχή μου στην αγορά είναι 25%. Ωστόσο, ενώ αμέσως μετά την επέμβαση μου συνταγογραφούνταν πέντε χάπια, όταν συμπληρώθηκε ένας χρόνος, μόνο τα τρία συνέχισαν να συνταγογραφούνται. Τα υπόλοιπα δύο, δεν μπορούσαν πια να συνταγογραφηθούν, και ο γιατρός μου τα αντικατέστησε με άλλα, τα οποία όμως πληρώνω εγώ σε πλήρη τιμή.
Εκείνο που με δυσκολεύει λίγο, είναι πως πρέπει για κάθε γιατρό που θέλω να επισκεφτώ, να επισκεφτώ πρώτα τον οικογενειακό γιατρό και αυτός να με παραπέμψει.
Ακούω από Λιθουανούς φίλους ότι αρκετές φορές πρέπει να κλείσουν ραντεβού αρκετό καιρό πριν για ορισμένες ειδικότητες γιατρών. Προσωπικά, δεν μου έχει συμβεί. Οποτεδήποτε χρειάστηκα γιατρό και τηλεφώνησα στη γραμματεία του νοσοκομείου, μου έκλεισαν ραντεβού πολύ σύντομα, το αργότερο τρεις-τέσσερις μέρες μετά. Λέτε επειδή μιλάω αγγλικά να εξυπηρετούν καλύτερα τους ξένους;

Ελύτης-Μια βραδιά για τα 100 χρόνια από τη γέννησή του

2011-11-22T23:35:00.000+02:00

Μια βραδιά γεμάτη Ελύτη. Για τα εκατό χρόνια από τη γέννηση του ποιητή, το τμήμα Λιθουανικής φιλολογίας και Νέας Ελληνικής Γλώσσας, ετοίμασε και παρουσίασε μια πολύ όμορφη εκδήλωση. Ψυχή της εκδήλωσης η καθηγήτρια του τμήματος Κα Kristina Svareviciute, για το έργο της οποίας και άλλη φορά έχω γράψει. Και στην ανάγνωση και παρουσίαση των επιλεγμένων ποιημάτων, φοιτήτριες του τμήματος, καθώς και της κλασσικής φιλολογίας.
Σημαντικό: Τα ποιήματα, μεταφράστηκαν στα λιθουανικά ειδικά για αυτή τη βραδιά. Δεν υπάρχουν ολοκληρωμένες μεταφράσεις της ποίησης του Ελύτη στα λιθουανικά. Στο πρόγραμμα που βλέπετε εδώ, μπορείτε να δείτε και το όνομα της μεταφράστριας κάθε ποιήματος. Ελπίζω σύντομα να δημοσιεύσω και φωτογραφίες.

Tikroji poeto pavardė Αλεπουδέλης (Alepudelis),

Ελύτης – slapyvardis:

Ελ – kaip Ελλάδα (Graikija), ελπίδα (viltis), Ελένη (Helenė, Elena), ελευθερία (laisvė);

Υ – „pati graikiškiausia raidė“;

της – kaip sena galūnė.

●

Abu Odisėjo Eličio tėvai buvo kilę iš Lesbo salos, Odisėjas (šeštas vaikas šeimoje) gimė Heraklione, Kretoje. Kai jam buvo treji, šeima, kuriai priklausė muilo gamykla, persikėlė į Atėnus.

●

Nuo vaikystės būsimasis poetas daug skaitė, dvylikos metų pradėjo rašyti į vaikų žurnalą.

Baigdamas mokyklą ypač domėjosi Paul'io Eluard'o kūryba.

Pradedančiajam kūrėjui ypač reikšmingi buvo 1935 metai.

●

Jaunystėje Elitį viliojo gamta, jis sportavo, kopė į kalnus. Sporto teko atsisakyti dėl traumos.

●

Atėnų universitete studijavo teisę, bet studijų nebaigė.

Po karo Sorbonoje klausė filosofijos ir literatūros paskaitų.

●

1937–1938 m. mokėsi Kerkyros karininkų mokykloje.

1940–1941 m. kariavo Albanijos fronte.

●

1948–1951 metus praleido Paryžiuje, Londone, aplankė Šveicariją, Ispaniją ir Italiją.

●

Elitis – eseistas, kritikas, vertėjas, daugelio koliažų autorius, ilgą laiką dirbęs radijuje, Nacionalinio teatro valdyboje ir kt.

●

1959 m. išleistas reikšmingiausias kūrinys – poema „Τὸ Ἄξιον ἐστὶ“ („Verta“).

1979 m. apdovanotas Nobelio literatūros premija.

●●

Πρόγραμμα

Programa

Του Αιγαίου Ι, ΙΙ (Προσανατολισμοί 1940 )

Egėjo jūra I vertė Valdas Petrauskas, Egėjo jūra II vertė Rūta Burbaitė

Μικρή πράσινη θάλασσα (Το φωτόδεντρο και η δέκατη τέταρτη ομορφιά 1971)

Žalia jūra vertė Rūta Burbaitė

Παραλλαγές πάνω σε μιαν αχτίδα. ΙΙ, IV (Ήλιος ο πρώτος 1943)

Variacijos spindulio tema II, IV vertė Rūta Burbaitė

Πίνοντας ήλιο κορινθιακό (Ήλιος ο πρώτος 1943)

Gerdamas Korinto saulę vertė Kristina Svarevičiūtė

Ελένη (Σποράδες 1940)

Elena vertė Kristina Svarevičiūtė

To Μονόγραμμα ΙΙΙ (Το Μονόγραμμα 1971)

Monograma III vertė Kristina Svarevičiūtė

Η πορεία προς το μέτωπο (Τὸ Ἄξιον ἐστὶ 1959)

Kelias link fronto vertė Alvyda Stepavičiūtė

Η Μεγάλη έξοδος (Τὸ Ἄξιον ἐστὶ 1959)

Didysis išėjimas vertė Alvyda Stepavičiūtė

Ημερολόγιο ενός αθέατου Απριλίου: (1989)

Πέμπτη, 2 γ. Σάββατο 11. Τετάρτη, 15 β. Κυριακή, 19 β. Μ. Σάββατο, 25. Σάββατο, 2Μ

Neregimo balandžio dienoraštis:

Ketvirtadienis 2 c; Šeštadienis 11; Trečiadienis 15 b; Sekmadienis 19 b; Didysis šeštadienis 25; Šeštadienis 2M vertė Kristina Svarevičiūtė

Δώρο ασημένιο ποίημα (Το φωτόδεντρο και η δέκατη τέταρτη ομορφιά 1971)

Dovana sidabro eilėraštis vertė Diana Bučiūtė

Eiles skaito lietuvių filologijos ir naujosios graikų kalbos specialybės bei

klasikinės filologijos studentės ir vertėjos.

Vaizdo montažas – Gediminas Skrandis Banaitis.

Οδυσσέας Ελύτης

Odisėjas Elitis

(1911–1996)

Πώς αντιμετωπίζουν οι Λιθουανοί την ελληνική κρίση και τους Έλληνες;

2011-11-17T15:29:00.000+02:00

Αν σε άλλες ευρωπαϊκές χώρες γίνονται επιθέσεις δια του τύπου, ειρωνικές δηλώσεις, προσβλητικές επιθέσεις, δεν ισχύει κάτι τέτοιο για την Λιθουανία. Φυσικά κι εδώ υπάρχουν άρθρα, ειδήσεις στην τηλεόραση, συζητήσεις, αλλά σίγουρα όχι προσβλητικές ή ειρωνικές. Οι ελάχιστες εξαιρέσεις(π.χ. ο δήμαρχος του Βίλνιους και η πρότασή του να αγοραστεί ελληνικό νησί, στο οποίο θα στεγαστεί η Λιθουανική πρεσβεία και θα είναι τόπος διακοπών για τους λαούς των Βαλτικών χωρών), είναι απλώς παραφωνία. Άλλωστε, στα τρία χρόνια που βρίσκομαι εδώ, έχω καταλάβει πως οι Λιθουανοί γενικά δεν προσβάλλουν και δεν ειρωνεύονται άλλους ανθρώπους, λαούς ή κράτη.
Ποια ακριβώς είναι η αντιμετώπισή τους; Για να εξηγήσω, ας επαναλάβω κάτι που έχω γράψει και παλιότερα: Στις αντιδράσεις μας είμαστε το ακριβώς αντίθετο από τους Λιθουανούς. Στην Λιθουανία, τρία χρόνια τώρα, δεν έχω δει διαδήλωση ποτέ-εκτός από μια φορά, στον πόλεμο της Γεωργίας, μια αντιρωσική διαδήλωση. Επίσης, δεν νομίζω(για να μην πω είμαι σίγουρος) πως έχει γίνει έστω και μια απεργία. Και όλα αυτά, ενώ η οικονομική κατάσταση της χώρας δεν είναι καλή, ενώ ο κατώτερος μισθός δεν ξεπερνά τα 200 €.
Οι Λιθουανοί λοιπόν(η πλειοψηφία τους τουλάχιστον), δεν κατανοούν τις αντιδράσεις μας, τις απεργίες, το κίνημα των αγανακτισμένων, το κίνημα "δεν πληρώνω". Αυτά τους φαίνονται ακατανόητα. Και γενικά, στα τρία χρόνια που είμαι εδώ, ακατανόητη φάνηκε η εξέγερση του Δεκέμβρη, μετά την δολοφονία του Αλέξη, καθώς και κάθε άλλη διαδήλωση.
Μου αρέσει πολύ σαν χωρα η Λιθουανία και οι κάτοικοί της. Είναι ευγενείς, πολιτισμένοι, ευπρεπείς. Το Βίλνιους είναι ίσως η ασφαλέστερη πόλη της Ευρώπης και σίγουρα είναι μια από τις ωραιότερες και καθαρότερες.
Ωστόσο, στις αντιδράσεις μου παραμένω Έλληνας. Και, οταν τύχει και συζητήσω με μαθητές ή φοιτητές γι αυτά, τοςυ εξηγώ ότι κι εγώ δεν καταλαβαίνω την δική τους αταραξία και απάθεια.
Παρ' όλα αυτά, αγαπάνε την Ελλάδα και τους Έλληνες. Οπότε, αφού υπάρχει αλληλοεκτίμηση και σεβασμός, οι όποιες αντιθέσεις είναι δευτερεύουσες.
Στις δυο φωτογραφίες(όχι πολύ καθαρές, δεν υπάρχει φυσικό φως στην αίθουσα) δυο μορφές της λιθουανικής μυθολογίας, ψηφιδωτά σε αίθουσα του πανεπιστημίου.

Αρχή χειμώνα

2011-11-08T13:53:00.000+02:00

Τρεις φωτογραφίες-τώρα που αρχίζει σιγά σιγά ο χειμώνας. Και αρχίζει να νυχτώνει από τις τέσσερις το απόγευμα. Και οι τρεις φωτογραφίες είναι χτεσινές.

4 το απόγευμα, Προεδρικό Μέγαρο

5 το απόγευμα. Οδός του Μέλλοντος(Ateitis)

6 το απόγευμα. Οδός του Μέλλοντος(Ateitis)

Τελετή υποστολής σημαίας

2011-09-28T22:33:00.009+03:00

Τελετή υποστολής σημαίας(ή καλύτερα σημαιών, τρεις είναι) μπροστά στο Προεδρικό μέγαρο. Γίνεται κάθε απόγευμα στις πέντε-αλλά στην πραγματικότητα, οι σημαίες δεν υποστέλλονται, απλώς γίνεται μια συμβολική τελετή. Βλέπετε ότι τέσσερις από τους στρατιώτες, κρατάνε ασπίδα και ακόντιο-σαν μνήμη από το μακρινό παρελθόν της χώρας.

Οι τρεις σημαίες, μένουν πάντα υψωμένες. Αν είναι μεσίστιες, αυτό δεν σημαίνει πένθος-σημαίνει απλώς ότι η Πρόεδρος της δημοκρατίας βρίσκεται μακριά από τη χώρα, σε κάποιο ταξίδι.
Γενικά, δεν θα δει κανείς έξω από το προεδρικό μέγαρο ούτε στρατιώτες σαν τιμητική φρουρά, ούτε αστυνομικούς, τίποτα. Οι πολίτες περπατάνε ακριβώς μπροστά στο μέγαρο, δεν τους το απαγορεύει κανείς, ούτε υπάρχουν κάγκελα να εμποδίζουν την πρόσβαση.

Να έχεις αυτοκίνητο-στην Ελλάδα κι εδώ

2011-09-08T21:54:00.004+03:00

Η Λιθουανια, δεν είναι κάποια χώρα πλούσια. Αντιμετωπίζει κι αυτή οικονομικά προβλήματα. Ωστόσο, σίγουρα έχει βελτιώσει τις επιδόσεις της. Διάβαζα χτες τη λίστα που δημοσιεύτηκε, στην οποία η Ελλάδα βρίσκεται στην 98η θέση από άποψη ανταγωνιστικότητας. Στην ίδια λίστα, η Λιθουανία, βρίσκεται, αν δεν απατωμαι, στην 33η θέση-και σίγουρα μέσα στις πρώτες 40 χώρες.
Ταυτόχρονα, ζώντας σε αυτή τη χώρα τρία χρόνια, καταλαβαίνω καθημερινά ότι εδώ η κάθε κυβέρνηση δεν με κοροϊδεύει. Ίσως επειδή οι δημόσιες υπηρεσίες, η καθημερινότητα, είναι τόσο οργανωμένη.
Ας αναφέρω ένα παράδειγμα-και σίγουρα πρέπει, σε μελλοντική ανάρτηση, να γράψω περισσότερα για την καθημερινή ζωή εδώ, συγκρίνοντας με την Ελλάδα. Ωστόσο, ας συγκρίνω σήμερα την κατοχή αυτοκινήτου, εδώ και στην Ελλάδα.
Αγόρασα πριν ένα χρόνο, εδώ στη Λιθουανία, ένα αυτοκίνητο. Είναι μεταχειρισμένο, μοντέλο του 1995, 2.400 κ.ε.
Σύγκριση λοιπόν: Στη Λιθουανία, πληρώνω τη βενζίνη περίπου 1,10€ το λιτρο(ποτέ δεν την έχω πληρώσει πάνω από 1,20€). ΔΕΝ πληρώνω τέλη κυκλοφορίας, ΔΕΝ πληρώνω διόδια(δεν υπάρχουν στη Λιθουανία). Βρίσκω θέση να παρκάρω, πολύ φτηνά, σε κάθε δρόμο της πόλης, ακόμα και σε κεντρικά σημεία, όπως το Προεδρικό μέγαρο: Αποκλείεται κάποιος να πει ότι δεν βρίσκει θέση παρκαρίσματος στο Βίλνιους.
Αν ήμουν στην Ελλάδα, θα πλήρωνα τη βενζίνη μέχρι και 1,70€ το λίτρο. Θα πλήρωνα 800€ το χρόνο τέλη κυκλοφορίας. Αν αποφάσιζα να πάω ταξίδι, ένας θεός ξέρει πόσα θα πλήρωνα για διόδια. Για το παρκάρισμα στις μεγάλες πόλεις, ας μην το συζητάμε καλύτερα.
Δεν ειναι η μόνη διαφορά. Καθημερινά συναντώ διαφορές που με κάνουν να αγανακτώ με τις καταστάσεις που βιώνουμε στην Ελλάδα και με τη συμπεριφορά όλων των κυβερνήσεων απέναντι στους Έλληνες πολίτες.

Διδασκαλία της ελληνικής γλώσσας-για ποιο σκοπό;

2011-08-09T08:30:00.003+03:00

Ποιο σκοπό πρέπει να έχει η διδασκαλία της ελληνικής γλώσσας σε αλλοδαπούς, στη χώρα τους; Αποσπασμένος σε μια χώρα χωρίς πολλούς Έλληνες πρώτης γενιάς-κατ' επιλογή μετανάστες-, συνάντησα εκφραστές δυο διαφορετικών απόψεων. Από τη μια, αυτοί που θεωρούν ότι η εξάπλωση των ομιλούντων την ελληνική γλώσσα, είναι σημαντική-και άρα, η ελληνική πολιτεία οφείλει να μεριμνά ώστε όσο το δυνατόν περισσότεροι άνθρωποι παγκοσμίως να γίνονται γνώστες της γλώσσας μας. Από την άλλη, οι στενόμυαλοι(όπως εγώ τους χαρακτηρίζω), που θεωρούν ότι Έλληνες εκπαιδευτικοί πρέπει να στέλνονται αποκλειστικά σε χώρες όπου υπάρχουν Έλληνες, ώστε να διδάσκουν τα παιδιά τους. Οι τελευταίοι, απλούστατα, δεν ενδιαφέρονται για την εξάπλωση της γλώσσας.
Άλλες χώρες, έχουν λύσει το πρόβλημα, τασσόμενες με την πρώτη άποψη. Είναι χαρακτηριστικό ότι, μέχρι πριν μερικά χρόνια, η τουρκική γλώσσα ήταν ανύπαρκτη στη Λιθουανία. Σήμερα, η Τουρκία έχει τρεις αποσπασμένους εκπαιδευτικούς, έχει ιδρύσει στο Πανεπιστήμιο του Βίλνιους "Κέντρο Τουρκικού Πολιτισμού" και προσφέρει κάθε χρόνο υποτροφίες σε φοιτητές ώστε να επισκεφτούν την Τουρκία και να κάνουν μεταπτυχιακά σε τουρκικά πανεπιστήμια.
Δυστυχώς, η ύπαρξη κάποιων εκπροσώπων της χώρας μας, που πραγματικα ενδιαφέρονται και αγωνιούν για την ανάπτυξη της ελληνόγλωσσης εκπαίδευσης(στην περίπτωσή μας ο Έλληνας Πρέσβης εδώ), ίσως δεν αρκεί: διότι αφ' ενός δεν αρκεί η προσωπική προσπάθεια, χρειάζεται και η κρατική στήριξη και αφ' ετέρου τα πρόσωπα μετατίθενται κατά καιρούς.
Πάντως, οι υποστηρικτές της δεύτερης, στενόμυαλης άποψης, μάλλον θα είναι ευχαριστημένοι με την απόφαση (που προς το παρόν απλώς διατυπώνεται, αλλά φοβάμαι πως σύντομα θα υλοποιηθεί) του υπουργείου Παιδείας, να καταργήσει περίπου 800 τμήματα ελληνικής γλώσσας παγκοσμίως, με τη δικαιολογία ότι δεν δίνουν στους φοιτούντες κάποια πιστοποίηση. Αδιάφορο για το υπουργείο μας ότι χιλιάδες αλλοδαποί μαθητές μαθαίνουν σε αυτά τα τμήματα τη γλώσσα μας. Όταν η εκπαίδευση αντιμετωπίζεται με στυγνό, οικονομικίστικο τρόπο...

Περπατώντας καλοκαίρι στους δρόμους της πόλης

2011-06-27T19:18:00.006+03:00

Καλοκαιρινός καιρός, θερμοκρασίες γύρω στους 25-30ο καθημερινά. Πολλοί τουρίστες, στο κέντρο της πόλης, καθώς και στην παλιά πόλη, συνεχώς συναντάς γκρουπ από όλο τον κόσμο. Όσο για Έλληνες; Συναντάς, αλλά όχι σε γκρουπ. Έρχονται μεμονωμένα, ή σε μεγάλες παρέες, όχι όμως σε οργανωμένα γκρουπ.
Είναι απόλαυση να περπατάς μέσα στην πόλη κάθε τέτοια εποχή. Το Βίλνιους είναι, έτσι κι αλλιώς, μια πανέμορφη πόλη-ωστόσο το χειμώνα, δεν προσφέρεται για περπάτημα, μέσα σε τόσο χιόνι. Όμως αυτή την εποχή, απολαμβάνεις κάθε μέρα να διασχίζεις το κέντρο και τους δρόμους της παλιάς πόλης.
Στην κορυφή της σελίδας, κάτω από τον τίτλο του ιστολογίου και τον μετρητή επισκεπτών, βλέπετε το προεδρικό μέγαρο από μπροστά. Ιδού και μια φωτογραφία του κήπου του μεγάρου.

Και δυο φωτογραφίες του καθεδρικού ναού και του καμπαναριού του, ενώ στο βάθος διακρίνεται το κάστρο Gedimino.

Η εκκλησία της αγίας Άννας

2011-06-20T09:40:00.007+03:00

Δεν υπάρχει περίπτωση να βρεθεί κάποιος στο Βίλνιους και να μην επισκεφτεί την εκκλησία της αγίας Άννας. Εγκαινιάστηκε το 1581, ο πύργος του καμπαναριού κατασκευάστηκε το 1874. Είναι πραγματικά πολύ εντυπωσιακή. Λέγεται ότι ο Ναπολέων, πριν υποχωρήσει από το Βίλνιους, είχε πει "μακάρι η αγία Άννα να χωρούσε στην παλάμη μου, να την πάρω μαζί μου στη Γαλλία".

Μπροστά σε αυτή την εκκλησία, διοργανώθηκε στις 23 Αυγούστου του 1987, η πρώτη συγκέντρωση-διαδήλωση του "Συνασπισμού Ελεύθερης Λιθουανίας", με αίτημα την αποχώρηση του σοβιετικού στρατού και την ανακήρυξη της ανεξαρτησίας της Λιθουανίας. Σήμερα, μια μικρή πλάκα στο σημείο υπενθυμίζει το γεγονός.

Συγκέντρωση διαμαρτυρίας στο Βίλνιους

2011-06-19T12:34:00.003+03:00

Και άλλη φορά έχω γράψει ότι μου κάνει εντύπωση η έλλειψη απεργιών, συγκεντρώσεων, διαδηλώσεων στη Λιθουανία. Τρία χρόνια βρίσκομαι εδώ, δεν έχω ακούσει για οποιαδήποτε απεργία. Όσο για διαδήλωση, πριν τρία χρόνια, κατά τη διάρκεια του πολέμου στη Γεωργία, είδα δυο διαδηλώσεις-υπέρ της Γεωργίας.
Και φυσικά, η έλλειψη απεργιών ή διαδηλώσεων, δεν σημαίνει πως δεν υπάρχουν προβλήματα-και μάλιστα σοβαρά. Απλώς, η χώρα δεν ανήκει στην Ευρωζώνη, οπότε τα όποια προβλήματα δεν επηρεάζουν άμεσα το Ευρώ.
Προχτές. έξω από το Προεδρικό μέγαρο, είδα για πρώτη φορά διαμαρτυρία, αυτή που βλέπετε στη φωτογραφία. Τέσσερις άνθρωποι διαμαρτύρονται για την μέση σύνταξη που ανέρχεται στα 145 Ευρώ το μήνα και για τον βασικό κατώτερο μισθό που ανέρχεται στα 194 Ευρώ το μήνα.

Πράγματα περίεργα για την Ελλάδα

2011-05-02T10:48:00.003+03:00

Σχετικά πρόσφατα έγραψα για την τιμή της βενζίνης, που στην Ελλάδα θυμάμαι χρόνια τώρα να μην μπορεί να ελεγχθεί. Μυστήριο! Διαβάζω πάλι σήμερα ότι η τιμή της αμόλυβδης στην Ελλάδα έφτασε τα 1,80€. Αδιανόητο!!
Βρίσκομαι στη Λιθουανία τρία χρόνια. Η τιμή της βενζίνης, ΠΟΤΕ δεν ξεπέρασε τα 1,20€(και αυτό σε εποχές κρίσης). Συνήθως η τιμή κυμαίνεται στο 1,10€. Και, όπως έχω ξαναγράψει, δεν υπάρχουν τέλη κυκλοφορίας και διόδια. Όλα ενσωματωμένα στην τιμή της βενζίνης.
Ένα άλλο γεγονός που με έχει εντυπωσιάσει και εύχομαι να διατηρηθεί, είναι η εντιμότητα της πλειοψηφίας των επαγγελματιών. Μου έχει τύχει να πάω το αυτοκίνητο στο συνεργείο, με οδική βοήθεια, να το αφήσω εκεί για επισκευή και, όταν πήγα να το πάρω, να μου πούνε ότι δεν υπήρχε βλάβη, απλούστατα δεν γινόταν καλή επαφή ενός πόλου της μπαταρίας(πράγμα που δεν είχα ελέγξει) και να με χρεώνουν μόλις 2€! Παρόμοια γεγονότα έχω να θυμάμαι και από άλλους επαγγελματίες, από τεχνίτες Η/Υ μέχρι ηλεκτρολόγους. Άντε να πας στην Ελλάδα αυτοκίνητο σε συνεργείο, να σου πούνε όταν πας να το πάρεις πως δεν είχε βλάβη και να σε χρεώσουν μόλις 2€. Ούτε σε παραμύθι!
Κατά τα άλλα, το Πάσχα φέτος γιορταζόταν, από καθολικούς και ορθόδοξους, σε κοινή ημερομηνία. Όπως και τις προηγούμενες χρονιές είχα γράψει, τίποτα ιδιαίτερο στον εορτασμό εδώ. Ακόμα και την Κυριακή του Πάσχα, όλα τα σούπερ μάρκετ και κάποια άλλα μαγαζιά ήταν ανοιχτά, με κανονικό ωράριο(που σημαίνει από τις 8 το πρωί μέχρι τις 9 ή 10 το βράδυ).
Και μια ακόμα φωτογραφία με θέα της πόλης από το ύψος των 160 μέτρων: από την καφετέρια στον πύργο της τηλεόρασης.

Και πάλι για το σύστημα υγείας

2011-03-31T20:13:00.003+03:00

Έτυχε τις τελευταίες μέρες να χρειαστώ τις υπηρεσίες του συστήματος υγείας. Για όσους παρακολουθούν το ιστολόγιο εξαρχής, θα θυμούνται ότι πριν δυο χρόνια τις είχα χρειαστεί πάλι και μάλιστα για σοβαρή περίπτωση, για εγχείριση bypass.
Αυτή τη φορά, το πρόβλημα ήταν απλό, ένας πόνος στο γόνατο. Δεν χρειάστηκε καν να σταματήσω να δουλεύω. Ωστόσο, ανακάλυψα μερικά ενδιαφέροντα πράγματα.
Κατ' αρχάς, αυτό που έχω ξαναπεί: τον σεβασμό που δείχνουν στον ασθενή γιατροί και νοσηλευτικό προσωπικό. Δεν εννοώ ότι στην Ελλάδα οι γιατροί δεν σέβονται, αλλά είναι γνωστό ότι πολλές φορές η έλλειψη προσωπικού ή άλλα προβλήματα, οδηγούν σε καταστάσεις όχι καλές. Και μιλάω πάντα για τα κρατικά συστήματα υγείας των δυο χωρών, πιο κάτω θα πω για τα ιδιωτικά.
Ο σεβασμός λοιπόν, είναι το ένα. Ωστόσο, αυτή τη φορά, οδηγήθηκα και στον ιδιωτικό τομέα, αναγκαστικά: Ο τραυματολόγος στον οποίο με παρέπεμψε ο οικογενειακός γιατρός, δεν βρήκε τίποτα, και επέμεινε ότι δεν υπάρχει κανένα πρόβλημα, ενώ εγώ πονούσα στο γόνατο. Ο οικογενειακός γιατρός, αν και δεν ήταν ειδικότητά του, ήταν σίγουρος ότι έχω πρόβλημα στον μηνίσκο. Επειδή λοιπόν διαφωνούσε ο τραυματολόγος, ο οικογενειακός γιατρός μου πρότεινε αν θέλω να αποτανθώ σε ιδιώτη τραυματολόγο.
Αυτό είναι ένα μείον του κρατικού συστήματος υγείας εδώ. Στην Ελλάδα, με το βιβλιάριο υγείας μου, μπορώ να επισκεφτώ ιδιώτη γιατρό συμβεβλημένο με το ταμείο μου. Εδώ, αυτό δεν υπάρχει. Πρέπει αναγκαστικά να επισκεφτείς τον οικογενειακό γιατρό και αυτός θα σε παραπέμψει σε γιατρό ειδικότητας.
Τελικά, επισκέφτηκα ιδιωτική κλινική. Και διαπίστωσα δυο ενδιαφέροντα πράγματα: πρώτον ότι στον ιδιωτικό τομέα υγείας οι προσφερόμενες υπηρεσίες είναι πανάκριβες-πλήρωσα για παραμονή 10 ωρών σε κλινική και δυο απλών εξετάσεων ακτινογραφίας καθώς και δυο φυσιοθεραπειών 740 Λίτας, περίπου 215 Ευρώ!! Άντε να μπορέσει Λιθουανός εργαζόμενος να πληρώσει τέτοιο ποσό, με μισθό 400 Ευρώ.
Και δεύτερον, ότι εδώ δεν υπάρχει απαγόρευση εργασίας στον ιδιωτικό τομέα για τους γιατρούς του ΕΣΥ. Στην κλινική με εξέτασαν γιατροί που με ήξεραν από το κρατικό νοσοκομείο!
Τελικά δεν χρειάστηκε ούτε καν να σταματήσω να δουλεύω, με μερικές φυσικοθεραπείες το πρόβλημα λύθηκε.
Κατά τα άλλα, στις 26 Μαρτίου διοργανώθηκε μια μικρή γιορτή για την εθνική μας μέρα, από το σύλλογο Ελλήνων "Πατρίδα". Μερικοί χοροί και λίγα τραγούδια, πάντως ο σύλλογος διοργανώνει εκδηλώσεις σε κάθε εθνική γιορτή.
Και μια φωτογραφία, λίγο πριν το χάραμα στο Βίλνιους-όπου έχουμε πια αρχίσει να μπαίνουμε στην άνοιξη με ηλιοφάνεια κάθε μέρα σχεδόν-αν και σήμερα είχε μια ολιγόωρη χιονόπτωση.

Περί τιμής βενζίνης, τελών κυκλοφορίας και διοδίων

2011-01-09T20:14:00.002+02:00

Ο χειμώνας καλά κρατεί. Μπορεί οι χιονοπτώσεις να ξεκίνησαν ένα μήνα αργότερα σε σύγκριση με τον προηγούμενο χειμώνα, ωστόσο σίγουρα είναι πολύ πιο έντονες φέτος. Και οι θερμοκρασίες πολύ πιο χαμηλές. Κάποιες μέρες, ακόμα και μείον 18ο.
Διαβάζω για τους νέους σταθμούς διοδίων στην Ελλάδα και τις αντιδράσεις που υπάρχουν. Ήταν που ήταν πολλοί οι σταθμοί, τώρα πια κάθε μετακίνηση στο εθνικό δίκτυο θα κοστίζει πολύ ακριβά. Και συγκρίνω με εδώ: Δεν υπάρχουν καθόλου διόδια στη Λιθουανία. Σε κανένα σημείο.
Το ίδιο και στην γειτονική Λευκορωσία. Εκεί, υπάρχει μόνο ένας σταθμός διοδίων, στο δρόμο που συνδέει το Μινσκ με τη Μόσχα, σε απόσταση 100 χιλιομέτρων από το Μινσκ. Κοστίζει ένα ευρώ ή ένα δολάριο(ότι έχει ο καθένας), αλλά δεν πληρώνουν οι Λευκορώσοι. Αν το αυτοκίνητο έχει πινακίδες Λευκορωσίας, απλούστατα περνάει δωρεάν.
Και πόσο κοστίζει η βενζίνη στη Λιθουανία; Λοιπόν, το λίτρο η αμόλυβδη κοστίζει περίπου 1,10 Ευρώ. Και λάβετε υπ' όψη σας, ότι στη Λιθουανία δεν υπάρχουν τέλη κυκλοφορίας(έχουν ενσωματωθεί στην τιμή της βενζίνης). Οπότε, χωρίς τέλη κυκλοφορίας και διόδια και με βενζίνη που κοστίζει περίπου 1,10 Ευρώ το λίτρο. Και στην Ελλάδα το λίτρο έχει φτάσει στο 1,50 Ευρώ, υπάρχουν τέλη κυκλοφορίας και αυξάνονται τα διόδια. Μάλιστα! Φανταστείτε να ενσωματωθούν τα τέλη κυκλοφορίας στην τιμή της βενζίνης, πόσο θα κοστίζει το λίτρο;;
Και μια φωτογραφία από το σιδηροδρομικό σταθμό του Βίλνιους, νύχτα με χιόνι.

Βαρυχειμωνιά και μια κοινοβουλευτική συζήτηση

2010-12-21T18:53:00.005+02:00

Και ενώ η βαρυχειμωνιά έχει έρθει(φυσικά) στο Βίλνιους και η θερμοκρασία κάποιες μέρες βρίσκεται ακόμα και στους -15ο, παρουσιάζονται κι εδώ φαινόμενα κοινοβουλευτικά που θυμίζουν ότι παντού υπάρχουν καταστάσεις που ξεφεύγουν ή προκαλούν, ή απλώς δημιουργούν ντόρο. Όπως αυτή για την οποία σας γράφω εδώ:
Πριν λίγες μέρες, συζητήθηκε και ψηφίστηκε στη Βουλή ο προϋπολογισμός. Υπερψηφίστηκε φυσικά. Κατά τη διάρκεια της συζήτησης, το λόγο έλαβε ο βουλευτής κ. Andrius Sedzius, ο οποίος είχε εκλεγεί με το σοσιαλδημοκρατικό κόμμα, αλλά αργότερα ανεξαρτητοποιήθηκε. Σημειωτέον ότι είναι μόλις 34 ετών, είναι εκατομμυριούχος και προκαλεί μεγάλη συζήτηση επειδή έχει σχέση με μια κοπέλλα 18 ετών, μαθήτρια του σχολείου ακόμα, στην οποία έχει κάνει δώρο μια BMW αξίας 150.000 Λίτας(περίπου 43.500 Ευρώ). Όταν λοιπόν έλαβε το λόγο ο βουλευτής, ζήτησε από την κυβέρνηση να αυξήσει τις παροχές στα σχολεία της πόλης στην οποία εκλέγεται το Siauliai, λέγοντας πως υπάρχει σχολείο στο οποίο "τα τζάμια πέφτουν μαζί με τα πατζούρια". Φυσικά, οι κυβερνητικοί βουλευτές δεν θα το άφηναν αναπάντητο και έτσι ακούστηκαν φράσεις όπως "η ευαισθησία για τα σχολεία αυξάνει όταν έχεις φιλία με μια μαθήτρια", ή "αν έχεις την άνεση να δίνεις 150.000 Λίτας και να αγοράζεις BMW για τη φίλη σου, μπορείς να δώσεις 200.000 Λίτας σε ένα σχολείο".
Και δυο φωτογραφίες του χιονισμένου Βίλνιους. Η πρώτη σε κάπως απομακρυσμένη από το κέντρο συνοικία, η δεύτερη στο κέντρο, στην πλατεία απέναντι από το ξενοδοχείο Novotel.

Επάνοδος

2010-11-25T15:16:00.003+02:00

Μετά από μια μεγάλη περίοδο αποχής, λόγω διαφόρων προβλημάτων, επάνοδος. Την πρώτη μέρα που έχουμε χιόνι στο Βίλνιους. Μάλλον αργά, μιας και πέρσι είχαμε χιόνι από τις 20 Οκτωβρίου, ενώ φέτος, μόλις σήμερα-και ενώ, μέχρι πριν λίγες μέρες, είχαμε θερμοκρασίες ακόμα και +10ο, που για τη Λιθουανία σημαίνει ζέστη τέτοια περίοδο.
Μια σημερινή φωτογραφία, με το πρώτο χιόνι.

Το πάρκο Verkiu

2010-07-18T20:11:00.008+03:00

Σε απόσταση 8 χιλιομέτρων από το κέντρο της πόλης, βρίσκεται το πάρκο Verkiu. Τον 14ο αιώνα, ανήκε στον μέγα Δούκα. Το 1780, το πάρκο παραχωρήθηκε στον επίσκοπο. Τότε, ανακατασκευάστηκε ένα παλιότερο παλάτι που υπήρχε μέσα στο πάρκο και το νέο, ανακατασκευασμένο παλάτι, ονομάστηκε "οι Βερσαλλίες του Βίλνιους".
Σήμερα, τα διασωθέντα κτίρια στεγάζουν τις διοικητικές υπηρεσίες του πάρκου, το οποίο καταλαμβάνει έκταση περίπου 3.000 στρεμμάτων.
Μέσα στο πάρκο, υπάρχουν δέντρα με προκατασκευασμένες φωλιές πουλιών.

Από το πάρκο, μπορεί κάποιος να έχει μια πανοραμική άποψη του Βίλνιους από μακριά, καθώς και μια άποψη του ποταμού που κυλάει πλάι στο πάρκο. Μέσα στο πάρκο και πλάι στον ποταμό, υπάρχει ένα πολύ όμορφο και γραφικό εστιατόριο.

Η παλιά πόλη

2010-07-17T16:28:00.007+03:00

Η παλιά πόλη του Βίλνιους, δίκαια έχει καταχωρηθεί από την Unesco στη λίστα των μνημείων παγκόσμιας πολιτιστικής κληρονομιάς που προστατεύονται. Από εύνοια της τύχης, ακόμα και στους χειρότερους βομβαρδισμούς κατά τον 2ο παγκόσμιο πόλεμο, η παλιά πόλη έμεινε σχεδόν ανέγγιχτη. Έτσι, δεν χρειάστηκε, όπως σε άλλες πόλεις, να ανοικοδομηθεί.
Τα κτίρια έχουν διασωθεί όπως χτίστηκαν πριν από δεκάδες χρόνια ή και αιώνες, όπως και τα στενά δρομάκια που διατρέχουν την παλιά πόλη.
Κεντρικότερος δρόμος στην παλιά πόλη, η οδός που ξεκινά από το παλιό Δημαρχείο(το οποίο βλέπουμε στην πρώτη φωτογραφία) με το όνομα Didzioji. Και μετά, η οδός αλλάζει όνομα, γίνεται Pilies και φτάνει μέχρι τον Καθεδρικό ναό. Στη δεύτερη φωτογραφία, η αρχή της οδού, φωτογραφημένη από τα σκαλιά του παλιού Δημαρχείου.

Τα δρομάκια της παλιάς πόλης, θυμίζουν αρκετά την Πλάκα ή την παλιά πόλη των Χανίων. Λιθόστρωτα, στενά, με κτίρια διατηρημένα και αναπαλαιωμένα, στεγάζουν ξενοδοχεία, εστιατόρια, μπαρ ή καφετέριες. Μοναδικό μελανό σημείο, τα γκράφιτι και οι επιγραφές στους τοίχους-φαινόμενο που έχει αναπτυχθεί τελευταία, όταν πρωτοήρθα, πριν από δυο χρόνια, σπάνια έβλεπα επιγραφές σε τοίχους.

Τα περίπτερα και λίγα για τον καύσωνα

2010-07-16T10:36:00.003+03:00

Τα περίπτερα στη Λιθουανία, έχουν τις διαστάσεις που βλέπετε στη φωτογραφία. Είναι μικρά καταστήματα, όπου μπορεί κάποιος να αγοράσει από τσιγάρα και εφημερίδες, μέχρι αναψυκτικά, παγωτά κ.ά. Ωστόσο, δεν έχουν ψυγεία στο πεζοδρόμιο. Όλα βρίσκονται μέσα στο περίπτερο. Η επιγραφή(κοινή σε όλα τα περίπτερα) Lietuvos Spauda, σημαίνει Λιθουανικός τύπος.

Κατά τα άλλα, εδώ και μια εβδομάδα έχει καύσωνα. Και από ότι ακούω, θα συνεχιστεί μέχρι τα μέσα της επόμενης εβδομάδας. Η θερμοκρασία είναι 30ο και προβλέπεται να ανέβει λίγο ακόμα. Απ ότι μου λένε, δεν είναι σύνηθες φαινόμενο τέτοιες θερμοκρασίες που διαρκούν τόσες μέρες.

Το κάστρο Gedimino

2010-07-12T13:46:00.010+03:00

Η Λιθουανία είναι μια επίπεδη χώρα. Δεν έχει βουνά, είναι μια απέραντη πεδιάδα. Απόδειξη αυτού του γεγονότος, είναι ότι ο ψηλότερος λόφος της χώρας, βρίσκεται στο κέντρο του Βίλνιους, πίσω ακριβώς από τον καθεδρικό ναό. Και πάνω σε αυτόν τον λόφο, βρίσκεται το κάστρο το γνωστό με το όνομα Gedimino.

Το κάστρο κτίστηκε στις αρχές του 14ου αιώνα, αντικαθιστώντας ένα προηγούμενο ξύλινο. Αποδείχτηκε σωτήριο για την πόλη, αφού σε αυτό αποκρούστηκαν οκτώ επιθέσεις Τευτόνων ιπποτών.
Μέσα στο κάστρο, βρίσκονται ιστορικά κειμήλια, πανοπλίες και οπλισμός στρατιωτών προηγούμενων αιώνων. Εδώ μέσα εκτίθεται και η Λιθουανική σημαία που υψώθηκε στο κάστρο την 11η Μαρτίου 1990, όταν το κοινοβούλιο της Λιθουανίας ψήφισε την πράξη ανάκτησης της ανεξαρτησίας από την Σοβιετική Ένωση.

Η θέα της πόλης από το ψηλότερο σημείο του κάστρου, είναι υπέροχη. Συγκρίνεται μόνο με τη θέα από το εστιατόριο του πύργου της τηλεόρασης, ο οποίος φαίνεται στο βάθος στην τρίτη κατά σειρά φωτογραφία.

Στο κάστρο, μπορεί κάποιος να ανέβει περπατώντας, μπορεί να χρησιμοποιήσει και ένα τελεφερίκ, παρόμοιο με αυτό του Λυκαβηττού.

Στη βάση του λόφου, στην είσοδο του τελεφερίκ, υπάρχει η εικονιζόμενη μικρή σπηλιά, στην οποία κάποιοι ρίχνουν χρήματα εκφράζοντας μια ευχή.

Και κάτι τελευταίο, σχετικό με το οικονομικό: Το εισιτήριο για το τελεφερίκ-για άνοδο και κάθοδο- κοστίζει μόλις 3 Λίτας και η είσοδος στο κάστρο μόλις 5 Λίτας. Συνολικά, 8 Λίτας ή 2,5 Ευρώ. Φτηνό για τα δικά μας δεδομένα και τις τιμές στην Ελλάδα, αλλά πάντα να έχουμε υπόψη μας τα οικονομικά δεδομένα της Λιθουανίας.

Μουσείο Γενοκτονίας

2010-07-10T10:26:00.010+03:00

Στο κέντρο της πόλης, επί της λεωφόρου Gedimino, βρίσκεται το εικονιζόμενο κτίριο

Σε αυτό, στεγάζεται σήμερα το Μουσείο Γενοκτονίας. Ιστορικά, κατά τον 20ο αιώνα, σε αυτό το κτίριο στεγάστηκε, αρχικά η Γκεστάπο-επί γερμανικής κατοχής- και κατόπιν η KGB.

Οι εξωτερικοί τοίχοι του κτιρίου, είναι καλυμμένοι με πλάκες όπου αναγράφονται τα ονόματα ανθρώπων που θανατώθηκαν σε αυτό το κτίριο

Έξω από το κτίριο, βρίσκεται το εικονιζόμενο ηρώο, για τη δημιουργία του οποίου, τοποθετήθηκαν πέτρες από διάφορες πόλεις της Λιθουανίας

Οι Έλληνες της Λιθουανίας

2010-06-19T12:50:00.003+03:00

Σύμφωνα με τα επίσημα στατιστικά στοιχεία του λιθουανικού Υπουργείου Εσωτερικών, στην Λιθουανία ζουν 177 πολίτες ελληνικής καταγωγής.
Ωστόσο, οι Έλληνες πρώτης γενιάς, που γεννήθηκαν και έζησαν πολλά χρόνια στην Ελλάδα, πριν επιλέξουν να εγκατασταθούν στη Λιθουανία, είναι μετρημένοι στα δάχτυλα του ενός χεριού. Όλοι οι υπόλοιποι, είναι γέννημα-θρέμμα της Λιθουανίας, ή της Ρωσίας, ή άλλων πρώην σοβιετικών δημοκρατιών, οι οποίοι εγκαταστάθηκαν στη Λιθουανία πριν από τη διάλυση της Σοβιετικής Ένωσης.
Από αυτούς, 122 είναι μέλη του συλλόγου Ελλήνων Λιθουανίας "Πατρίδα". Δεν γνωρίζουν ελληνικά-τώρα μαθαίνουν. Την Ελλάδα έχουν επισκεφτεί(κάποιοι από αυτούς) μόνο κάποιο καλοκαίρι ως τουρίστες. Ωστόσο, με περηφάνεια λένε πως είναι η χώρα καταγωγής τους. Διοργανώνουν ελληνικές βραδιές, εκδηλώσεις στις εθνικές επετείους της Ελλάδας, έχουν χορωδία που γνωρίζει πολλά ελληνικά τραγούδια, πολλοί ξέρουν ελληνικούς χορούς. Και, ανάμεσά τους, μαθαίνεις και ιστορίες αληθινές που μοιάζουν παραμύθια-όπως η ιστορία των γονέων της προέδρου του συλλόγου: ο πατέρας της, ήταν αξιωματικός του Κόκκινου Στρατού. Υπηρετούσε σε μονάδα στην Ουκρανία, όπου γνώρισε τη μητέρα της, Ελληνίδα πολιτική πρόσφυγα. Την παντρεύτηκε. Και αμέσως τον μετέθεσαν δυσμενώς σε μονάδα στη Σιβηρία-αφού τόλμησε, αξιωματικός του Κόκκινου Στρατού, να παντρευτεί μια ξένη. Εκεί, στη Σιβηρία έζησαν οι γονείς της από τότε, εκεί ζει ακόμα η μητέρα της. Η ίδια, ήρθε στη Λιθουανία όταν παντρεύτηκε, μιας και ο άντρας της είναι Λιθουανός. Και έμεινε εδώ μετά τη διάλυση της σοβιετικής ένωσης.
Πολλές τέτοιες ιστορίες ακούς από αυτούς τους Έλληνες. Όπως του ανθρώπου που δεν μπόρεσε ποτέ να πάει στη Μήλο, το νησί του πατέρα του και του έχει μείνει ο καημός.
Αυτοί είναι οι Έλληνες της Λιθουανίας.

Εορτασμός του Πάσχα και συγκρίσεις κρίσεων

2010-04-05T07:37:00.005+03:00

Όπως και πέρσι είχα γράψει, το Πάσχα ήταν σαν μια κανονική μέρα εδώ. Τα σούπερ μάρκετ λειτούργησαν κανονικά, με πλήρες ωράριο(8 το πρωί με 10 το βράδυ). Γενικά, καμία διαφορά από μια συνηθισμένη Κυριακή. Κάτι τέτοιες μέρες, νοσταλγώ την Ελλάδα περισσότερο.
Κατά τα άλλα, τις τελευταίες εβδομάδες, όχι μόνο δημοσιογράφοι, αλλά και επίσημοι παράγοντες, σχολιάζουν την άσχημη οικονομική κατάσταση της χώρας μας και μερικοί δεν σταματούν στον σχολιασμό, αλλά δίνουν και "συμβουλές" ή συγκρίνουν την κατάσταση της Ελλάδας με την κατάσταση της Λιθουανίας. Είναι αστείο! Η Λιθουανία αντιμετωπίζει μια μεγάλη οικονομική κρίση, τουλάχιστον τα δυο χρόνια που είμαι εδώ-όλοι για αυτήν μου μιλούσαν. Πριν ένα χρόνο, εργαζόμενοι δούλεψαν για ένα μήνα χωρίς μισθό, για να βοηθήσουν στο ξεπέρασμα της κρίσης. Υπήρξαν μειώσεις μισθών-σήμερα υπάρχουν εργαζόμενοι με μισθούς 700 Λίτας-πε΄ρίπου 200 Ευρώ. Και όμως, οι δημοσιογράφοι και κάποιοι επίσημοι μας δίνουν "συμβουλές" ή συγκρίνουν τα δικά μας με τα δικά τους.
Η μεγάλη διαφορά είναι μία: Στη Λιθουανία όλα τα μέτρα πέρασαν χωρίς την παραμικρή αντίδραση. Αν κάποιος επισκεφτεί τη Λιθουανία και θελήσει να κρίνει την ποιότητα ζωής από τις λαϊκές αντιδράσεις, μάλλον θα συμπεράνει πως οι Λιθουανοί ζουν σε ένα παράδεισο-καμία αντίδραση, καμία διαμαρτυρία, καμία διαδήλωση, καμία απεργία.

Διαμαρτυρίες για την "ημέρα ομοφυλόφιλης υπερηφάνειας"

2010-03-30T22:52:00.003+03:00

Οι ομοφυλόφιλοι προετοιμάζουν τη δική τους παρέλαση-για τη μέρα της "ομοφυλόφιλης υπερηφάνειας". Και εδώ, οι αντίθετοι-τουλάχιστον αυτοί που φανερά εναντιώνονται. Πανό με σύνθημα εναντίον των ομοφυλόφιλων, όπως βλέπετε είναι ελάχιστοι, στο κεντρικότερο σημείο της πόλης: στη λεωφόρο Gedimino, απέναντι από το ξενοδοχείο Novotel.

Οι Λιθουανοί πολίτες ελληνικής καταγωγής γιορτάζουν

2010-03-28T09:04:00.005+03:00

Στη Λιθουανία, ελάχιστοι είναι οι Έλληνες πρώτης γενιάς. Είναι αρκετοί όμως οι Έλληνες δεύτερης ή και τρίτης γενιάς. Έχουν και ένα πολύ δραστήριο σύλλογο, τον "Σύλλογο Ελλήνων Λιθουανίας ΠΑΤΡΙΔΑ". Χτες λοιπόν, στο σπίτι των εθνοτικών μειονοτήτων(υπάρχει στο Βίλνιους), διοργάνωσαν,όπως κάθε χρόνο, εκδήλωση για την εθνική μας γιορτή. Στην εκδήλωση χαιρέτισαν και εκπρόσωποι άλλων εθνοτικών μειονοτήτων, ενώ ακολούθησε μουσικό απόγευμα με λαϊκά ελληνικά τραγούδια. Και δυο βίντεο με τη χορωδία σε λαϊκά τραγούδια.

Μαθήματα λιθουανικών και διδασκαλία ελληνικών-οι δυσκολίες

2010-03-26T23:11:00.004+02:00

Άρχισα να μαθαίνω λιθουανικά-και είναι πολύ δύσκολη γλώσσα! Αρκετοί απόρησαν και μου είπαν πως είναι καλύτερα να μάθω ρωσικά, μιας και θα μπορώ να τα χρησιμοποιήσω σε πολλές χώρες, ενώ τα λιθουανικά μόνο εδώ. Δεν συμφωνώ, για έναν απλό λόγο: Όταν ήμουν στην Ελλάδα, εκνευριζόμουν αρκετές φορές, βλέποντας αθλητές και προπονητές διαφόρων αθλημάτων, που βρίσκονται χρόνια στην Ελλάδα και όμως, έκαναν τις δηλώσεις και συνεντεύξεις τους στη μητρική τους γλώσσα ή στα αγγλικά. Σκεφτόμουν: Μα καλά, πώς μπορείς να ζεις χρόνια σε μια χώρα και να μην ενδιαφέρεσαι να μάθεις έστω και στο ελάχιστο τη γλώσσα της;
Έτσι και εγώ. Κάποιες ελάχιστες φορές, βρέθηκαν κάποιοι Λιθουανοί(υπάλληλοι σε καταστήματα που πήγα να ψωνίσω, ή υπάλληλοι σε εταιρείες που μίλησα μαζί τους τηλεφωνικά), που μου έριξαν τη σπόντα "δεν θα μάθετε τη γλώσσα μας;". Δίκιο έχουν, σε λίγο κλείνω δυο χρόνια εδώ, ντροπή να μην μιλάω καθόλου τη γλώσσα. Ελπίζω σύντομα να μπορώ να συνεννοούμαι στα βασικά τουλάχιστον.
Φέτος ανακάλυψα την πιο δύσκολη περίπτωση διδασκαλίας: Να διδάσκεις ανθρώπους με τους οποίους δεν μιλάτε καμιά κοινή γλώσσα και να τους μαθαίνεις ελληνικά. Πολύ δύσκολο! Ένα από τα τμήματα στα οποία διδάσκω, είναι άνθρωποι ηλικίας από σαράντα χρονών και πάνω(μέχρι και εξήντα χρονών). Όλοι τους, εκτός από τα λιθουανικά, μιλάνε και ρωσικά-είτε επειδή είναι ρωσικής καταγωγής, είτε επειδή παλιότερα η εκμάθηση της ρωσικής γλώσσας ήταν υποχρεωτική. Όμως, μόνο δυο από αυτούς καταλαβαίνουν ελάχιστα αγγλικά. Και εγώ δεν ξέρω καθόλου ρωσικά. Για προσπαθήστε να φανταστείτε τις δυσκολίες: Να πρέπει να διδάξεις γραμματική, έστω και τις βασικές ορολογίες, και χρήση της γλώσσας, να απαντήσεις και να ξεκαθαρίσεις απορίες, χωρίς να καταλαβαίνεις ρωσικά ή λιθουανικά και χωρίς οι μαθητές να καταλαβαίνουν αγγλικά. Γίνεται; Και όμως, γίνεται! Ήδη το τμήμα καταλαβαίνει απλά ελληνικά και μπορεί και συζητά για απλά θέματα. Στην αρχή δεν πίστευα πως μπορεί να γίνει, έγινε όμως!

Χιόνια στο καμπαναριό-το Πάσχα

2010-03-16T09:08:00.003+02:00

Τις τελευταίες μέρες, είχε ηλιοφάνεια. Και πίστεψα πως τα χιόνια τέλειωσαν-για φέτος. Μέχρι χτες. Η φωτογραφία, χτεσινή. Και δείχνει την αλλαγή σε ελάχιστα λεπτά: Την φωτογραφία έβγαλα στην έξοδό μου από σούπερ μάρκετ: μόλις μισή ώρα χρειάστηκα για να ψωνίσω, όταν μπήκα στο σούπερ μάρκετ δεν χιόνιζε. Ιδού τι είδα βγαίνοντας, μισή ώρα αργότερα-το είχε ήδη στρώσει!
Το τραγούδι "χιόνια στο καμπαναριό", για τα Χριστούγεννα είναι γραμμένο. Αλλά μάλλον νομίζω πως φέτος θα ταιριάζει γάντι και στο Πάσχα εδώ!

Πύργος τηλεόρασης-αξιοθέατο αλλά κυρίως τόπος θυσίας

2010-03-13T10:00:00.015+02:00

Θα μπορούσε να είναι απλώς ένα αξιοθέατο για τους τουρίστες: Ο πύργος της τηλεόρασης. Με ύψος 326 μέτρα, εγκαινιάστηκε το 1980. Στον 19ο όροφο, σε ύψος 190 μέτρων, λειτουργεί καφετέρια-εστιατόριο, με περιστρεφόμενα παράθυρα.

Η θέα της πόλης από εκεί ψηλά, είναι μοναδική.

Ωστόσο, όπως είπα, θα μπορούσε να είναι απλώς ένα αξιοθέατο. Δεν είναι όμως μόνο αυτό: Για τους Λιθουανούς είναι κάτι σαν το Πολυτεχνείο για εμάς.
Την 11η Μαρτίου του 1990, το κοινοβούλιο της Λιθουανίας ψήφισε την "πράξη αποκατάστασης της ανεξαρτησίας της χώρας"-η πρώτη σοβιετική δημοκρατία που ανακήρυσσε την ανεξαρτησία της. Λίγους μήνες μετά, την 13η Ιανουαρίου 1991, σοβιετικά άρματα μάχης και στρατός επιτίθενται στον πύργο της τηλεόρασης, για να τον καταλάβουν. Χιλιάδες πολίτες περικυκλώνουν τον πύργο και προσπαθούν να αποτρέψουν την κατάληψη. 14 από αυτούς τους πολίτες, σκοτώνονται.

Σήμερα, στο σημείο των συγκρούσεων, κάτω από τον πύργο, υπάρχει μνημείο για τους νεκρούς, καθώς και μια σύνθεση-γλυπτό.

Στο ισόγειο του πύργου, λειτουργεί μικρό μουσείο με εκθέματα από εκείνη τη μέρα, καθώς και φωτογραφίες. Κάποιες από αυτές, είναι σοκαριστικές, όπως εκείνη που δείχνει τη στιγμή της δολοφονίας, από άρμα μάχης, της μοναδικής κοπέλας ανάμεσα στους 14 νεκρούς.

Γιορτασμός ημέρας της ανεξαρτησίας

2010-03-11T22:31:00.004+02:00

Εθνική γιορτή της χώρας σήμερα, η επέτειος της ανακήρυξης της ανεξαρτησίας το 1991 από την ΕΣΣΔ. Φυσικά για τους Λιθουανούς είναι μέρα που γιορτάζουν με ενθουσιασμό-δικαιολογημένα, αν σκεφτείτε πως είναι μόλις η 19η επέτειος από την ανεξαρτησία. Παρ΄όλα αυτά, όλα σχεδόν τα καταστήματα στο κέντρο της πόλης λειτούργησαν-προς μεγάλη μου έκπληξη, συνηθισμένος από την Ελλάδα. Στην πλατεία έξω από τον καθεδρικό ναό, ο εορτασμός περιείχε παραδοσιακούς χορούς, καθώς και αναπαραστάσεις διαφόρων γεγονότων της λιθουανικής ιστορίας. Ένα βίντεο και μια φωτογραφία από την εκδήλωση αυτή.

Χιόνι και ετοιμασίες

2010-03-09T19:54:00.002+02:00

Και για όποιον(όπως εγώ) θεώρησε ότι το χιόνι για φέτος τελείωσε, μιας και είχαμε λίγες συνεχόμενες μέρες με ηλιοφάνεια, σήμερα ήρθε η διάψευση. Από το πρωί χιονίζει, το έστρωσε πάλι, πάνω που είχε λιώσει στο κέντρο, τουλάχιστον, της πόλης.
Στο βίντεο, η χιονόπτωση και οι ετοιμασίες-η εξέδρα που στήνεται έξω από τον καθεδρικό, μιας και την Πέμπτη η Λιθουανία έχει την εθνική της εορτή. Την μια από τις δύο, όπως κι εμείς. Την Πέμπτη, γιορτάζει την ημέρα της ανεξαρτησίας από τη Σοβιετική Ένωση.

Σχόλια για την οικονομία μας από τα ΜΜΕ της Λιθουανίας

2010-03-08T23:37:00.003+02:00

Ο Algimantas Cekuolis, είναι ο πιο γνωστός Λιθουανός δημοσιογράφος και παρουσιαστής της τηλεόρασης. Και ένας από τους αρχαιότερους στον κόσμο-μιας και έχει γεννηθεί το 1931.
Λοιπόν, στην εκπομπή του στην τηλεόραση, ασχολήθηκε με την κατάσταση της ελληνικής οικονομίας. Απ' ότι μου είπαν, ο σχολιασμός του ήταν αιχμηρός για τη χώρα μας. Τόνισε την επιτήρηση στην οποία έχει μπει η Ελλάδα από την ΕΕ, ενώ έκανε και αναλύσεις για το ότι η ζωή στα νησιά και την επαρχία είναι ευκολότερη απ' ότι στην Αθήνα.
Λογικό να ασχοληθούν και οι δημοσιογράφοι της Λιθουανίας με την κρίση στη χώρα μας-όλη η Ευρώπη ασχολείται.
Πάντως, η κατάσταση της λιθουανικής οικονομίας, είναι εξίσου-αν όχι περισσότερο-άσχημη. Τα μέτρα που τώρα ανακοινώνονται την Ελλάδα, εδώ εφαρμόστηκαν ένα χρόνο πριν-και μάλιστα, ακόμα σκληρότερα απ' ότι στη χώρα μας. Ποια η διαφορά; Στην αντίδραση: Οι Λιθουανοί ουδεμία αντίδραση έδειξαν. Έχω ξαναγράψει πως μου κάνει εντύπωση, σχεδόν δυο χρόνια εδώ, με πολλά οικονομικά προβλήματα, με σκληρά κυβερνητικά μέτρα λιτότητας, δεν άκουσα ούτε μια απεργία να γίνεται, ούτε μια διαμαρτυρία.

Γιορτή και πανηγύρι

2010-03-07T15:45:00.002+02:00

Εορτή του αγίου Καζιμίρ προχθές Παρασκευή. Ο οποίος είναι ο προστάτης άγιος της Λιθουανίας και της Πολωνίας. Εν ζωή ήταν γιος του ηγεμόνα Jogaila, και πέθανε από φυματίωση το 1484, σε ηλικία μόλις 25 ετών. Ο τάφος του βρίσκεται μέσα στον καθεδρικό ναό και, σύμφωνα με την παράδοση, συνδέθηκε με θαύματα που υποτίθεται πως έγιναν, γι αυτό αγιοποιήθηκε το 1604.
Κάθε χρόνο, την ημέρα της εορτής του, στο Βίλνιους γίνεται ένα μεγάλο παζάρι. Καταλαμβάνει όλο το μήκος της λεωφόρου Gedimino καθώς και όλη την πλατεία γύρω από τον καθεδρικό. Διαρκεί τρεις μέρες και σε αυτό μπορεί κάποιος να βρει σχεδόν τα πάντα, ενώ ερασιτέχνες μουσικοί παίζουν και αρκετοί χορεύουν.

Σουβλατζίδικο στο Βίλνιους

2010-03-01T22:23:00.002+02:00

Και εκεί που περπατούσα στη λεωφόρο Gedimino, πηγαίνοντας για το πανεπιστήμιο, να και η επιγραφή: pita gyros. Μάλιστα! Μέχρι τώρα ήξερα στο Βίλνιους δυο εστιατόρια που σέρβιραν ελληνική κουζίνα-όχι τίποτα εξεζητημένο, τα βασικά: μουσακά, παστίτσιο, χωριάτικη σαλάτα(χωρίς λάδι).
Τώρα, αποκτήσαμε και σουβλατζίδικο. Και το συγκεκριμένο μαγαζί, είναι καφετέρια. Ωστόσο, κάποιος έριξε στον ιδιοκτήτη την ιδέα-και νάτο!
Μπήκα. Έχει λίγα ακόμα φαγητά, εκτός από σουβλάκια. Ένα σουβλάκι με πίτα-γύρο, κοστίζει 15 Λίτας(περίπου 4,5 Ευρώ-μάλλον ακριβό για τον μέσο Λιθουανό εργαζόμενο). Μια μερίδα μουσακά, 9 Λίτας (περίπου 2,5 Ευρώ).

Οι συγκοινωνίες

2010-02-24T11:53:00.005+02:00

Το Βίλνιους δεν έχει μετρό. Λογικό αυτό, άλλωστε έχει μόλις 600.000 κατοίκους, είναι ίσο σε πληθυσμό με τη Θεσσαλονίκη.
Έχει όμως πολύ καλό συγκοινωνιακό δίκτυο: λεωφορεία, τρόλεϊ, μίνι μπας. Υπάρχει η δημοτική εταιρεία εκμεττάλευσης λεωφορείων και τρόλεϊ, υπάρχει και ιδιωτική εταιρεία λεωφορείων και μίνι μπας. Τα δρομολόγια είναι κατανεμημένα σε ικανοποιητικό βαθμό στη διάρκεια της μέρας, αραιώνουν μετά τις 7 το απόγευμα και τελειώνουν λίγο πριν τα μεσάνυχτα.
Το εισιτήριο για τα λεωφορεία και τα τρόλεϊ(ανεξάρτητα αν είναι της δημοτικής ή της ιδιωτικής εταιρείας) κοστίζει 2 Λίτας- περίπου 60 λεπτά του Ευρώ. Στα μίνι μπας, κοστίζει 3 Λίτας- περίπου 90 λεπτά.
Η μηνιαία κάρτα απεριορίστων διαδρομών, ισχύει μόνο για λεωφορεία και τρόλεϊ της δημοτικής εταιρείας και κοστίζει 85 Λίτας- περίπου 25 Ευρώ.
Τέλος, υπάρχουν και τα ταξί. Πολλές εταιρείες, άλλες μεγάλες και άλλες μικρές, κάποιες με πιο καινούρια αυτοκίνητα. Η σημαία πέφτει στα 2 Λίτας-περίπου 60 λεπτά του Ευρώ. Το χιλιόμετρο, ανάλογα με την εταιρεία, κοστίζει από 1,5 ώς 1,8 Λίτας. Πάντως, αν βρεθείτε στο Βίλνιους, μην πάρετε ταξί από το δρόμο. Προτιμήστε να καλέσετε εταιρεία και να περιμένετε να έρθει το ταξί. Αλλιώς, υπάρχει φόβος να πληρώσετε τη διαδρομή πολλαπλάσια απ' ότι κανονικά κοστίζει. Επίσης, προσέξτε την ταρίφα που βάζει ο οδηγός όταν ξεκινά. Έχω τύχει σε οδηγό ο οποίος, αν και είχε έρθει μετά από κλήση στην εταιρεία του, ακούγοντάς με να μιλάω αγγλικά, θεώρησε μάλλον ότι είμαι τουρίστας και έβαλε τρίτη ταρίφα. Φτάνοντας στον προορισμό μου, το ταξίμετρο έγραφε τριπλάσιο ποσό απ' ότι πλήρωνα άλλες φορές για την ίδια διαδρομή. Του το είπα και αμέσως προσποιήθηκε πως τότε αντελήφθη πως το ταξίμετρο δεν δουλεύει καλά, οπότε πήρε το ποσό που έπρεπε. Πάντως, όλες οι εταιρείες έχουν τηλέφωνο για παράπονα επιβατών και, τουλάχιστον αυτή που χρησιμοποιώ εγώ όποτε χρειάζομαι ταξί, λαμβάνει σοβαρά υπ' όψη οποιοδήποτε παράπονο και ενεργεί όπως πρέπει.

Μια εθνική γιορτή και ολίγα περί οικονομίας

2010-02-20T12:23:00.005+02:00

Την εθνική της γιορτή είχε η χώρα πριν λίγες μέρες. Μια εθνική γιορτή αφιερωμένη στην πρώτη διακήρυξη της ανεξαρτησίας-στις 16 Φεβρουαρίου 1918,αμέσως μετά τον Α παγκόσμιο πόλεμο. Μια ανεξαρτησία που διήρκεσε μόλις 22 χρόνια, μιας και το 1940 η χώρα κατακτήθηκε από τη Σοβιετική Ένωση, κατόπιν από την χιτλερική Γερμανία και πάλι από τη Σοβιετική Ένωση.

Πριν 4 μέρες λοιπόν, οι δρόμοι της πόλης στολισμένοι με τα χρώματα της σημαίας(στη φωτογραφία ο στολισμός της λεωφόρου Gedimino), και η σημαία στα περισσότερα σπίτια. Η λιθουανική σημαία(την οποία βλέπετε και στην αρχή του ιστολογίου, στη φωτογραφία του προεδρικού μεγάρου) αποτελείται από τρία χρώματα: κίτρινο(συμβολίζει τις χρυσές πεδιάδες της χώρας), πράσινο(για την ύπαιθρο) και κόκκινο(για το αίμα όσων θυσιάστηκαν για τη χώρα).
Κατά τα άλλα, αυτά που γίνονται τώρα στην Ελλάδα (περικοπές επιδομάτων, μειώσεις μισθών κλπ) έγιναν εδώ πριν μερικούς μήνες-όσοι παρακολουθούσαν το ιστολόγιο από την αρχή(http://kagiales58.wordpress.com), θυμούνται όσα έγραψα τότε, καθώς και για την άνευ αποδοχών εργασία για ένα μήνα των καθηγητών στο πανεπιστήμιο. Γεγονός είναι ότι και εδώ όλοι το λένε σαν "αστείο": ποιες είναι οι πιο αδύναμες χώρες της ΕΕ; Η Λιθουανία(από τις εκτός Ευρώ) και η Ελλάδα(από τις χώρες της Ευρωζώνης).

Προεδρικό μέγαρο

2010-02-13T13:59:00.002+02:00

Το προεδρικό μέγαρο, οι χρήσεις του οποίου ακολουθούν την ιστορία της πόλης και της χώρας γενικότερα. Βρίσκεται δίπλα στο πανεπιστήμιο.
Κατασκευάστηκε τον 14ο αιώνα, σαν κατοικία της οικογένειας ευγενών Gasztold. Στη διάρκεια των αιώνων, χρησιμοποιήθηκε σαν κατοικία των επισκόπων, κατόπιν του ρώσου στρατηγού Kutuzov, του Ναπολέοντα(κατά την προέλασή του στη Ρωσία), των Πολωνών ηγεμόνων. Σε αυτό το μέγαρο διέμειναν οι βασιλείς και ηγεμόνες που επισκέπτονταν την πόλη μέχρι το 1917. Επί Σοβιετικής Ένωσης, χρησιμοποιήθηκε αρχικά για να στεγάσει διοικητικές υπηρεσίες και κατόπιν σαν μέγαρο των τεχνών. Μετά την ανεξαρτησία, αποφασίστηκε να στεγάσει τον εκάστοτε πρόεδρο της δημοκρατίας.

Μια λεωφόρος κι ένα αρχοντικό

2010-02-11T14:01:00.005+02:00

Η κεντρικότερη λεωφόρος του Βίλνιους είναι η Gedimino(δεύτερη φωτογραφία). Διασχίζει το κέντρο της πόλης και φτάνει μέχρι τον καθεδρικό ναό. Το μήκος της είναι περίπου 2 χιλιόμετρα και σε αυτήν υπάρχουν μερικά από τα σημαντικότερα κτίρια της πόλης: Το κοινοβούλιο, το υπουργείο εξωτερικών, το μουσείο γενοκτονίας κ.ά. Πολλά εστιατόρια, εμπορικά καταστήματα, τράπεζες κατά μήκος αυτής της λεωφόρου.
Η λεωφόρος δημιουργήθηκε πριν από δυο, περίπου, αιώνες. Και στη διάρκεια αυτών, έχει αλλάξει πολλές φορές όνομα, ανάλογα με τον κυρίαρχο της χώρας σε κάθε χρονική στιγμή: Επί Τσάρων ονομαζόταν οδός Αγίου Γεωργίου, επί Πολωνών οδός Μικίεβιτς(Πολωνός ποιητής), επί Σοβιετικής Ένωσης αρχικά οδός Στάλιν και κατόπιν οδός Λένιν. Το σημερινό της όνομα έχει πάρει προς τιμή του πρίγκιπα Gedimino, ιδρυτή της πόλης του Βίλνιους.
Στην πρώτη φωτογραφία, ένα κτίριο-σημάδι της ελληνικής παρουσίας στην ιστορία της πόλης. Επί της λεωφόρου Gedimino, το αρχοντικό που έχτισε ο Δημήτριος Μαύρος, στρατηγός του ρωσικού στρατού. Κατά την υποχώρηση του Ναπολέοντα από τη Ρωσία, ο Μαύρος με τη στρατιά του, καταδιώκοντας τον εισβολέα, έφτασε στο Βίλνιους. Και έχτισε δυο αρχοντικά. Το ένα, της φωτογραφίας, είναι σήμερα εμπορικό κέντρο, αλλά έχει διατηρηθεί όπως αρχικά κατασκευάστηκε.

Ο βαρύς χειμώνας

2010-02-11T08:17:00.006+02:00

Ο χειμώνας ήταν πολύ βαρύς φέτος. Η θερμοκρασία έπεσε κάποιες μέρες ακόμα και στους 20 βαθμούς κάτω από το μηδέν. Και η χιονόπτωση ήταν πάρα πολύ μεγάλη, ακόμα και για τους Λιθουανούς. Οι ίδιοι λένε πως τόσο πολύ χιόνι δεν είχαν τα τελευταία 15 χρόνια τουλάχιστον. Ωστόσο, το ευχαριστήθηκαν-ακόμα το ευχαριστιούνται, μιας και το χιόνι σε όλη την πόλη δεν έχει λιώσει, ούτε ο χειμώνας έχει περάσει ακόμα. Σε μερικές περιοχές της πόλης, είδα ανθρώπους(κυρίως παιδιά) να κάνουν σκι σε χιονισμένες αλάνες. Και απ' έγραψε ο Γιάννης στο μπλογκ του (http://gmallos.blogspot.com) αυτό συμβαίνει και στη Γερμανία.
Στη φωτογραφία, ο ποταμός Neris παγωμένος. Την φωτογραφία πήρα από την "πράσινη γέφυρα", στην οποία αναφέρθηκα στην προηγούμενη ανάρτηση.

Η "Πράσινη γέφυρα"-τελευταίο σημάδι της σοβιετικής εποχής

2010-02-10T12:56:00.004+02:00

Η «πράσινη γέφυρα»-zaliasis tiltas στα λιθουανικά. Η παλιότερη από τις γέφυρες που συνδέουν τις δυο όχθες του ποταμού Neris που διασχίζει την πόλη. Κατασκευάστηκε το 1536 από τον Ulrich Hozius, φύλακα του κάστρου του Βίλνιους-και τότε ήταν μια ξύλινη γέφυρα. Κατά τη διάρκεια των πολλών πολέμων, η γέφυρα καταστράφηκε και ανοικοδομήθηκε πολλές φορές. Το 1739 την έβαψαν πράσινη-έτσι πήρε και το σημερινό της όνομα. Το 1894 η ξύλινη γέφυρα αντικαταστάθηκε από μεταλλική. Καταστράφηκε πάλι το 1944 και ανοικοδομήθηκε το 1952, διατηρώντας το πράσινο χρώμα.

Η γέφυρα σήμερα αποτελεί το τελευταίο ίχνος της «σοβιετικής εποχής» της πόλης. Στη σημερινή Λιθουανία, 18 χρόνια από την ανεξαρτησία, δεν έχει απομείνει απολύτως τίποτε που να θυμίζει τη σοβιετική εποχή. Τα αγάλματα του Λένιν έχουν όλα εξαφανιστεί, κάθε σύμβολο της Σοβιετικής Ένωσης έχει επίσης εξαλειφθεί, το κτίριο όπου στεγαζόταν η μυστική αστυνομία έχει μετατραπεί σε “μουσείο των θυμάτων της γενοκτονίας”-όπου «γενοκτονία» εννοούν τα θύματα της σοβιετικής εποχής.
Το μόνο ανέγγιχτο έργο της εποχής, είναι η “πράσινη γέφυρα”. Στις τέσσερις άκρες της γέφυρας, βρίσκονται τέσσερις αγαλμάτινες συνθέσεις “σοσιαλιστικού ρεαλισμού”-ένα ζευγάρι αγροτών, ένα ζευγάρι εργατών, δυο στρατιώτες, δυο φοιτητές. Ποιος ο λόγος που αυτά τα μνημεία διασώθηκαν, εξηγείται από τους ίδιους τους Λιθουανούς: Σαν ένα κομμάτι που θα θυμίζει τη “σοβιετική” εποχή της πόλης. Εννοείται πως, τα αγάλματα υπάρχουν, έχουν όμως σβηστεί οι επιγραφές από τα βάθρα.

Καλή αρχή και συνέχεια από δω-με ένα βίντεο

2010-02-08T23:15:00.004+02:00

Αυτός είναι ο καθεδρικός ναός του Βίλνιους. Στα υπόγειά του βρίσκονται οι τάφοι των προηγούμενων επισκόπων της καθολικής εκκλησίας, καθώς και παλιών ηγετών της χώρας.
Και ακριβώς απέναντι από το ναό (στο τέλος του βίντεο) η κεντρική λεωφόρος Gedimino. Και μην νομίζετε πως πρόκειται για βραδινή λήψη: Το βίντεο τραβήχτηκε στις 4 το απόγευμα. Μάλιστα!!!
Καλή μας αρχή από δω-μετά από το ιστολόγιο στο wordpress